2 Eylül 2012 Pazar

Sonunda...


Sonunda yuvama döndüm..

Aslında profili tamamen silmiştim ve silerken blogumu da kaybetme riski vardı..! 
Yorumlara bile kapalıyım..
Aslında dünyaya...
Kimler takip eder, ne gam..!
Kendim kendimle gibi...
Google artıda haddinden fazla kalmıştım.
Çok iyi dostlarım olduğu gibi  üzenim de oldu..!
Oysa yazmak bir keyif işi ve kalite...
Daha önce, habersiz ayrılmak, dostlara saygısızlık olur diye, veda girişimim, ısrarlar yüzünden başarısızlıkla sonuçlanmıştı.
Ben kolay kolay gidemem zaten...
Gittiğim zaman bile-sevmişsem-aslında gidememişimdir..!
Giden bedenim olmuştur..!
Dilimde kelimelerin zehri, yüreğimde sevgi saklıdır...
Vedaları herkes gibi ben de oldum olası sevmem..Sonunda mecburen ve aniden profilimi sildim...
Çok üzülecek arkadaşlarım var biliyor ve onlardan çok çok özür diliyorum..
Sebep..?
Bir kaç sebep var aslında..Çok bağımlı yaptı beni orası..Eskiden sabahları pc açınca önce gazete birinci sayfalarına bakardım..Sonra makale faslı..Plus yüzünden bu yok oldu..Ayrıca blogumu ihmal etmeye başladım.Eskisi gibi yazamaz oldum.Orada kısa dörtlüklerle kendimi paylaşım deryasının içinde buldum.Tembelleştim.

Üzgünüm..!