31 Aralık 2015 Perşembe

med-cezir


...belki yine giderim.
kendi maverama göç ederim.
bilinmezliklere çok öncelerden aşinayım.
şaşırmak benden uzak.
kaldırımlardaki serseri benim. 
aşka avuç açan fakir de...
dalında ha düştü, düşecek solgun yaprak da...
belki yine giderim,
bu kaçıncı med-cezir...
alış buna...
belki yine severim,
kimbilir...
bu şehir bana göre değil..!


25 Aralık 2015 Cuma

23 Aralık 2015 Çarşamba

bitiyor işte...

...bitiyor be canım,
ömür dediğimiz şey bitiyor işte... 

22 Aralık 2015 Salı

Mevlid Kandili 2015


Allah azze ve celle, zatının nurundan,hiçbir şey yok iken, ilk önce ''Sevgilim'' buyurduğu, Sevgili Peygamberimiz sallallahü aleyhi vesellem Efendimizin nurunu yarattı.

Hiç bir şey yokken...Ne güneş,ne gezegenler, ne galaksiler,ne yıldızlar. Hiçbir şey yok iken altını çizelim.. Sonra O'nun sallallahü aleyhi vesellem nurunu yarattı ve O nurdan kalemi yaratıp emretti yaz. Kalem La ilahe illallah Muhammedün(r) Rasülullah yazdı.Diğerleri sonra yaratıldı. Hiç bir şey yok iken O'nun nuru ve adını Allah celle kendi ism-i şerifinin yanına yazdı sallallahü aleyhi vesellem...

Sonra levlake levlak vema halaktül eflak buyurdu. Seni yaratmayacak olsaydım, seni yaratmayacak olsaydım, bu alemi, eflaki yaratmazdım. Her şey O'nun yüzü suyu hürmetini, O'nun hatırına, O'nun aşkına sallallahü aleyhi vesellem. O olmasaydı biz olmayacaktık, alemler olmayacaktı.

O, sallallahü aleyhi vesellem rebiül evvel ayının pazartesi gününde dünyamızı şereflendirdi. Bu yüzden biz pazartesi günlerini -cum'a gibi- ayrı severiz. O sallallahü aleyhi vesellem neyi sevmişse severiz, neyi sevmemişlerse sevmeyiz. Çünkü biz O'nu sallallahü aleyhi vesellem örnek ve önder biliriz. Kur'an bunu bize böyle bildirdi.

Başkalarını minicik beyinlerimize -inadına- işledikleri için, O'nun kadr-ü kıymetini çok kere idrak de edemedik.Edemediğimiz için de,eridik,azaldık,dağıldık..!

Hz.Musa ve Hz.İsa (as) O'nun sallallahü aleyhi vesellem Allah nezdindeki kıymetini bildikleri için, Peygamber olmalarına rağmen, ümmeti olmak için dua ettiler. Hz. İsa (as)'ın duası kabul edildiği için, henüz mübarek bedenleri yerde değil,gökte,ahir zamanda geleceği günü bekliyor.Sırf O'na ümmet olma payesine kavuşmak için, bu kez gelişinde peygamber sıfatı ile değil, ümmet olma aşkı için...

Bu noktada bizim O'na sallallahü aleyhi vesellem ümmet olarak yaratılışımıza şükrümüzün durumu, Allah'ımıza minnettarlığımızın derecesi,cahil olduğumuz için mevzu bahis edilmese daha iyi..!

Her peygamberin Allah katında derecesi ve has isimleri dışında namları vardır. Musa kelimullah, İsa ruhullah...gibi...Mevla O'na sallallahü aleyhi vesellem ''Habibim'' (Sevgilim) dedi.Habibullah...

Peygamber olarak ilk yaratılan,ama dinin tamamlayıcısı vasfıyla,muştulayan,mührü vuran Rasul (Hatemün nebi) oldu,sallallahü aleyhi vesellem... Toprak altında da ümmeti, diğer ümmetlere göre en az kalacak olan.

O'nu insanlık, yazdı yazdı,yazamadı.
O'nu insanlık, anladı anladı, anlatamadı..

Rebi-ül evvel Arapça bir ay ismidir. Rebi bahar anlamına gelir. Nisan ayında dünyay teşrif etmişlerdir,sallallahü aleyhi vesellem...Şimdi kutlanmasının sebebi, arabi hicri ayların yıl içinde 10 gün öne gelmesi,bunun hikmetleri ayrı konu.İlkbahar demek, biz mevsim adı olarak almışız. Evet O sallallahü aleyhi vesellem bahardır,ilklerin baharı,pembeye çalar cemalinin çiçeklerde tomurcuk hali.
Gözlerinin beyazındaki kırmızılığın güllere ecza olmasındaki sır gibi sallallahü aleyhi vesellem...

Tebessüm ettiklerinde ışıltılar saçan kar beyazı dişlerinin nadiren görünmesi,hüzün peygamberi olarak ümmeti için çırpınışı gibi,rebide bahardaki tomurcukların açmasına denk bir namaz huzuruna denktir.

Gece uyanmışsam,pencereyi açar temiz havayı içime çekerken, gökyüzüne de bakarım. Bu gece ay,ilk kalktığımda yarım gibiydi, şimdi dolunay...Tala al bedrü'deki bize ay doldu veda tepesinden nakaratını anımsadım.

O sallallahü aleyhi vesellem,gecemize ay,gündüzümüze/ömrümüze güneş değil mi. İki cihanın güneşi...

Şu fıkhi nakli de buraya almam lazım :

''Dinimizde gün gece ile başlar gündüz ile devam eder. kandil günlerinde bir evvelki gün idrak edilecek geceyi karşılama babında oruç tutulur lakin idrak edilen gecenin gündüzünde oruç tutulması daha faziletlidir nedeni gündüzü halen idrak edilen gecenin gündüzü olduğu içindir. yalnız mevlüt kandili şu hususiyetle farklıdır mevlüt kandili bilindiği üzere Alemler Sultanı nın (sallallahu aleyhi vessellem) doğum günü olduğu ve o günün bir anlamda biz Müslümanların bayramı olduğu vechi ile bayram ettiğimiz için o gün oruç tutulmaması ikramlar yapılması gerektiği büyüklerimiz tarafından nasihat edilmiştir.''

Çocuklarınıza imkanlarınız nispetinde büyük hediyeler alın. Hatta mahallenizin sokağınızın çocuklarına, yaşlı anne-babanıza,hatta herkese...

O sallallahü aleyhi vesellem doğdu ve Allah beni O'na ümmet bir Müslüman yarattı diye,sevincimden bu hediye sana yavrum deyiniz. Çocuk olayın önemli olduğunu anlasın. İki bayramımız var Ramazan ve Kurban. Bu bayramlar da O'na olsun kurban...Şimdi şükür ile bayramın menbaında bayram yapma vaktidir.

En'am suresi okunabilir.

İki rekat şükür namazı kılınabilir.
''Namaz selam ile ikmal edildikten sonra, iki defa daha tekrar secde edilir. Ve her secde de yedişer defa (Subhane Rabbilyel alâ) denilir.

Secde bittikten sonra, seccadede oturulken 7 defa “Subbuhun Kuddusun Rabbüna Ve rabbül Melâiketü Verruh” okunur.

 Namazdan sonra her zamanki yaptığımız duâdan maada, niyaza şöyle son verilir:”

Allahümme inni es’elüke bi hürmeti habibike ve resulike muhammedin sallallâhü aleyhi
ve sellim ve bi hürmeti nuru velâdetellezi zehere fi misle haza şehri ve adae cemil kâinatı enter
zukani rü’yete cemâli vechikelkerimi ve rü’yete cemali resulike Muhammedin ve enteh şureni
maahu ve mean nebiyyine ve sıddıkine ve şühedai ves salihine ve enter zukani hüsnel hatimeti
vel akibeti.Amin bi rahmetike ya Erhamerrahimin…El Fatiha.”

* 25 Kelime-i Şahadet

* 101 Estağfirullah

(Yüzbirincide El azim el kerim ellezi lailahe illa hüvel hayyel kayyume ve
netubü ileyhi ve nes’elühüttevbete vel mağfirate velhidayete lena innehü hüvettevvabürrahimü
tevbete abdin zalimin linefsihi layemlikü linefsihi mevten vela hayaten vela nüşura..”)

* 1 Fatiha-ı Şerif

* 1 Amenerrasulü

* 7 Elemneşrahleke-i Şerif

* 11 İhlas-ı Şerif

* 1 Muavezeteyn sureleri okunur.

* Rebiül- evvel duası okunur.''

Bol bol salat-ü selam getirilir.

O'nu anlatan eserler okunmuyorsa, camiye gidilir, evde TV kanalları özenle seçilir.

Bu gecenin, bu günün, bu ayın faziletine yaraşır davranmaya çalışılır.

Geçmiş günahlara O'nun ism-i şerifi araya konularak tevbe edilir ve hayata yeni bir milad ile devam etmeye (özellikle namaz kılmayanlar namaza başlayarak) azmedilir.

Bu aya,bu geceye kavuştuğuna çokça sevinmelidir.

Biliyorum yazı bazılarına uzun gelecektir,ama bu özel istisnayı
Kettani hazretlerinin şu önemli sözleri ile noktalarken, Mevlid Kandilinizi tebrik eder,iman kandilimizi ebedileştirmesini niyaz ederim.

Kettânî hz. şöyle diyor:

“Mevlid günü ve gecesi, mübecceldir, mukaddestir, mükerremdir. Şerefi, kıymeti çoktur. Rasûlullah’ın (sallallahu teâlâ aleyhi ve sellem) varlığı, vefatından sonra, ona tâbi olanlar için, kurtuluş vesilesidir. Onun mevlidi için sevinmek, cehennem azabının azalmasına sebep olur. Bu geceye hürmet etmek, sevinmek, bütün senenin bereketli olmasına sebep olur. Mevlid gününün fazileti, cuma günü gibidir. Cuma günü, cehennem azabının durdurulduğu, hadis-i şerifte bildirilmiştir. Bunun gibi, mevlid gününde de azap yapılmaz. Mevlid geceleri sevindiğini göstermeli, çok sadaka, hediye vermeli, davet olunan (uygun) ziyafetlere gitmelidir.”










18 Aralık 2015 Cuma

Bir eflatun ölüm !



kırgınım,
saçılmış bir nar gibiyim
sessiz akan bir ırmağım geceden
git dersen giderim
kal dersen kalırım.

git
dersen
kuşlar da dönmez, güz kuşları
yanıma kiraz hevenkleri alırım
ve seninle yaşadığım
o iyi günleri, kötü günleri bırakırım.

aynı gökyüzü aynı keder
değişen bir şey yok ki
gidip
yağmurlara durayım.

söylenmemiş sahipsiz bir şarkıyım
belki sararmış eski resimlerde kalırım
belki esmer bir çocuğun dilinde.

bütün derinlikler sığ
sözcüklerin hepsi iğreti
değişen bir şey yok hiç
ölüm hariç.

aynı gökyüzü aynı keder...

Behçet AYSAN

16 Aralık 2015 Çarşamba

Sevmediğim şeylerden bazıları



1- Pislik,düzensizlik,özensizlik.(Örneğin; sokakların,tabiatın çöplerle kirletilmesine,kötü tuvaletlere, bir de sokaklarda gürültü kirliliğine zerre tahammülüm yok.)

2- Yalan,iftira,sözde durmama.(Beni çok üzer.)

3- Politika; asla bir belediye başkanı,bakan makam falan istemezdim. (Oysa yöneticilik vasfımın iyi olduğu söylenir.)

4- Trafik kuralları başta olmak üzere,güzel ve yararlı olan kuralların ihlal edilmesi.(Bu ülkede trafikte müthiş kul hakkına girildiğine inanıyorum.)

5- Doğru konuştuğum konusunda ısrar etmeme rağmen,yemin istenmesi.

6- Vefasızlık,nankörlük;beklemek-bekletilmek.

7- İnsanlarda ve özelde kadında,huysuzluk...(Kaba,kavgacı şehir magandalarını da bu maddeye ilave etmeliyim.)

8- Mukaddes değerlere, her türlü hakaret çeşidi.(Batıl da olsa, kimsenin dinine hakaret edilmemeli ki, dinimiz zaten bunu yasaklıyor.)

9- Menfaat için birisine yaklaşmak,sevmediği halde sever görünmek.

10- Ezan okunurken,müziğin kapatılmaması,konuşulması...

15 Aralık 2015 Salı

Sevdiğim şeylerden bazıları...

Sevdiğim şeylerden aklıma gelenler :

1- Ezan; hele bu Üsküdar'da iki cami arasındaysa...Bir de uzaklardan ayrı ayrı camilerden gelirse,mest edici.

2- Kahve;fincan-tabak nağmeleriyle. Önce mis kokusunu içeceksin,sonra kendisini.

3- Güzel koku; özellikle vanilyalı ve ağır olmayanlar. ( Kar kokusu da bunlara dahil.)

4- Güzel koku demişken; her erkek gibi güzel huylu kadın, kelimeleri de varsa...Önce kelimelerini, sonra...

5- Kelimeler demişken, edebiyata dair olan her şey,şiir ile başlayabiliriz.Sanatın bir çok dalını.

6- Müzik, ruhuma ve an'ıma hitap etsin, tür dil fark etmez.

7- Makale okumak ve yetersiz de olsam yazmaya çabalamak.

8- Çocukları,hayvanları,çiçekleri ve canlıları; merhameti ve merhametli insanları.

9- Layık olmasam da, hafız olmayı ne çok isterdim. Şöyle makamlı makamlı uzun uzun Kur'an'dan okumak ne büyük nimet. Keşkelerimden  birisidir, keşke imam-hatip,ilahiyat okutsalardı beni ve bu arada hafızlığım da olsaydı.

10-Ve annemin dizine kedi gibi başımı koyup,sümsüklenmek...

Dibin Notu : Tabi bir çırpıda aklıma gelenler. Kimbilir, yazı yayınladıktan sonra şunları da yazsaydım diyeceğim kesin.




12 Aralık 2015 Cumartesi

g/özlerim...



Bir şiir,ya da dize yazılınca ille de muhatabı olması gerekmiyor.
Bir resim, bir müzik, bir fon bir şeyler karalamak için yeterli olabiliyor,eh bir de serde hüzün varsa...

11 Aralık 2015 Cuma

Merak ediyorum !

Merak ediyorum !

Hani ahir zaman alametlerinden olan, ''ani ve toplu ölümler'' var ya !

Hepimizin alıştığı, alıştırıldığı ölüm gerçeği.

Gülmenin pahalı,ölümün sudan ucuz olduğu şu zamanda,

Merak ediyorum, size de aynısı oluyor mu ?

Aniden bir trafik kazasında ölenlerin haberlerini gördüğünüz zaman,

''Ben böyle ölmem (inşallah) ölüm bana gelmezden önce malum olur,sevdiklerimle helalleşir de giderim...''gibisinden iç çekişleriniz,umudunuz oluyor mu sizinde ?

Ne yalan, ben kendime ani bir trafik kazasında ölümü yakıştıramıyorum...Yani böyle ölmek istemediğim için...Acaba o, aniden trafik kazasında ölenler de benim gibi mi düşünüyorlardı, başkalarının trafik kazalarında öldükleri haberlerine bakarken ?

Merak ediyorum !

Ben ne zaman,nerede ve nasıl öteye gideceğim ?



7 Aralık 2015 Pazartesi

Gözlerine Yazılmamış Bir Destan



bu şiirde iki göz var
biri senin; biri onun
senin o karanlık, küf kokulu
matem gözlerini terkediyorum

biliyorum; saçlarının sarısı
gözlerinin yeşiline karışmış
biliyorum; sana benzemek için
melikeler birbiriyle yarışmış
fosforlu ve derin bakışlarına
çağlar boyu nice destanlar yazılmış
oysa ben görülmedik bir lale yaprağına
gökleri kıskandıran bir destan yazıyorum
gözlerin değişip kaplasın karanlığı
bütün ufukları sarsın gözlerin
gene de hep bende kalsın gözlerin

l
kapama gözlerini; karanlıktan korkarım
atlılar kaybeder yolunu, hasretimin
posta güvercinleri geri dönmez ülkeme
yaslı dereler gibi mutsuzluğa akarım
kapama gözlerini; karanlıktan korkarım

ll
ateşten ve köpükten sıyırıp ellerimi
mekanımı gülistan eyleyendir gözlerin
isyanıyla ihtiras ve gerilim yaşayan
Kabil’in ruhunu kan eyleyendir gözlerin
vuslat aşkını Leyla düşürmedi çöllere
arzı Mecnun’a hicran eyleyendir gözlerin
gözlerinde başladı tarihin macerası
Adem’i Havva’ya ram eyleyendir gözlerin
Kerem dağlar ardında aradı gözlerini
Kamber’i bile viran eyleyendir gözlerin
Ferhat dağları deldi yolunu bulmak için
sevmeyenleri giryan eyleyendir gözlerin
suların emzirdiği muamma bir çocuğu
yedi iklime hakan eyleyendir gözlerin

lll
gözlerin göklerinde
her yüzyılın başında
birer akkor olmuş gözlerin
çekip çıkarsam da mısralarımı
ben yalnız gözlerinin şairiyim aslında

hangi rüzgara verdiysem aşkımı
beni alıp yangınlara götürdü
muştu beklediğim bütün yelkenlilerden
ateş düştü içime

lV
yüreğimden fışkıran bir “ah” mıdır gözlerin
beni benden koparan “eyvah” mıdır gözlerin
Bu gözler, o aydınlık o güzel gözler değil
yoksa yalancı mıdır, günah mıdır gözlerin
ses midir, aynalarda çarpan kulaklarıma
kürdili hicazkar mı, segah mıdır gözlerin
Arif Bey’i Itri’yi ömür boyu inleten
nihavend mi, sultan-ı yegah mıdır gözlerin
kubbesinde yitirdim zaman duygularımı
akşam mıdır, gece midir, sabah mıdır gözlerin
ruhumu baştan başa acılarla dokuyan
beynimi kurşunlayan silah mıdır gözlerin
her köşede zifiri bir silüet bırakan
gönül memleketimde seyyah mıdır gözlerin
renkler avare; sitem başıboş kuytularda
mavi midir, yeşil mi, siyah mıdır gözlerin
yoksa yalancı mıdır, günah mıdır gözlerin

V
nihan kıldı gözlerin bana kapılarını
oysa ben gözlerinden girerdim yüreğine
her bakışın bir damla ab-ı zindegan idi
hicranlı her gülüşün bin yıllık figan idi
içime, soluşundan sonra koyu renklerin
birer şirpençe gibi düştü gözbebeklerin
feryadıma gök bile bigane değil şimdi
söyle, kurtuluşun mu, harabın mı gözlerin
gözlerinde mi mehtab; mehtabın mı gözlerin

Vl
çağlayanlar bile hararetlidir
buğday başağının açlığıdır ufuklar
siperleri aşıklar mı doldurmalıydı
zalimler mi
neden böyle hıçkırıklı, umutlar

Vll
beni hangi urganla bağladın gözlerine
beni hangi ırmağa karıştırdın yeniden
senden kopamıyorum gözlerin var oldukça
sensiz yapamıyorum yüzün bahar oldukça
gözlerine baktıkça duruluyor yüreğim
ölse de, gözlerinden soruluyor yüreğim
indirme kirpiğini; tutuşmasın kainat
nazar kıl; ferahlasın; kavruluyor yüreğim
sensiz küle dönerek savruluyor yüreğim

Vlll
diyorlar ki ağla
ağla ki dumanı dağılsın yolların
ağlamayı denizlere bıraktım

yalnız gözlerindir hayatta kalan
uğruna adandığım
mahşeri sularla çevirip dört yanından
gönlümde sakladığım
aynalarda arayıp bulamazken günboyu
gölgesinde konakladığım
gözlerindir ufkumda dalgalanan

Rüstem’in kanını döktüm yerlere
İstanbul’u kuşattım gözlerin için
Azrail’e koştum siperlerimden
gözlerine baka baka dirildim
niçin kızıl kıyamettir gözlerin bu gün
niçin heyelan var eteklerinde
İsrafil’den işaret mi almışsın
yanaklarında mahşer kalıntısı
dudaklarında mizan
bütün gamlı hüdhüdler Belkıs’le döner sana
yıldızlar vuslat için her gece iner sana
rengini, gözlerinde kaybolan bilir

lX
gözlerin uğrak yeridir bestekarların
şairler hüzne dalar yeşil okyanusunda
eşiğinde ölümsüz dilenciler
gözlerin gecenin intiharıdır

sen gözlerine mahkumsun; gözlerin bana
ben şiir yazmasam, kim tanır gözlerini
geçerken yalnızlık sokağından
hangi demirci indirir parmağına çekici
hangi berber yanağını keser müşterisinin
gözlerine bakmasam, doğar mı güneş

X
gözlerin boşluğa akan bir ırmak değil
gözlerin sadece ölmek, yaşamak değil
gözlerin tükeniş doruklarında
bulunmayanları aramak değil
gözlerine aşina olduğum günden beri
ben artık her gece sesleniyorum
düşe kalka
yorgun argın
derbeder
yapayalnız
duruyorum; yanlış anlaşılıyor
her hücremde bir inkılab
her gönlümde bir mahitab
evim harab; ömrüm harab
ne ay kaldı, ne de mehtab
gök bulanık; ufuk silik
gene de mağrur ve dimdik
yürüyorum; mezarım oluyorsun ansızın

Xl
bu son şiir, o küflü gözlerine yazılan
bu son mezar kalbimde hicranla kazılan
senin gamsız gözlerin kahkahalar atarken
benim gözlerim viran; ağlamaya değer mi
her cilven bir ıstırab; her nazın kapkaranlık
yorgun kuraklığında ıslanmaya değer mi
hiç güzel olur muydun gözlerin olmasaydı
ateşlere girmeye ve yanmaya değer mi
bir kevser ırmağında serinlemek dururken
sellerine karışıp bulanmaya değer mi
aydınlığın gözleri çağırıyor kalbimi
zehir bakışlarınla boyanmaya değer mi
gözlerine bir ömür dayanmaya değer mi

Nurullah GENÇ





6 Aralık 2015 Pazar

Pazar sabahına taze yazı.


Gezegenimizin bu yüzü yeniden güneşle selamlaştığı demlerde,

Hastanelerin acillerine gelen hasta ve yaralılar,

Ölüm döşeğinde yoğun bakımda olanlar,

Çadırlarda buz gibi üşüyerek zar-zor sabahı edenler,

Evlerinin üzerine bomba yağanlar,

Güneşin sıcaklığını bile fark edemeyecek kadar,güne isyankâr başlayanlar,

Haftada bir gün diye öğlene kadar uykunun kollarında zamanı geçirenler

Eşi başka odada, kendisi başka yatakta yatarak, kaderine içten içe sitem ederek mutfağa,çayın altını yakmaya giden,içi yangınlar...

Sevgi ve kahkaha ile yatakta uzun süre cilveleştikten sonra neş'e içinde birlikte kahvaltı hazırlayanlar,

Evlat hasreti ile,doğan güneşte ölümü dileyenler,

Ya da kaybettiği eşine sessiz çığlıklarla göz yaşı dökenler...

Gezegenimizin bu yüzü yeniden güneşle selamlaştığı demlerde,

Belki de büyük savaşa bir gün daha yaklaştığını bilmeyen insanlığın, sondan önceki sakine yakın pazarlarından bir pazar..!

4 Aralık 2015 Cuma

Yargı

Sıkça işlenen cinayetlerden birisidir, Allah adına, Allah'ın kullarını yargılamak,hüküm vermek;cennetlik mi, cehennemlik mi oldukları hususunda dil ya da kalp oynatmak!

Oysa birini kafirlikle itham, büyük cesaret,cür'et işidir ve elde kesin deliller olsa dahi, belki son nefeste tevbe etmiştir,diye hüsnü zan yapmak ve bilmediğimiz aykırı görüşlü birisi öldüğünde de, inşallah imanla gitmiştir diye temenni de bulunmak gerekir. Birisine haklı olarak öfkelenmemiz için onu ille de ''kâfir'' kelimesi ile damgalamamız gerekmez! 

Kafirlikle itham ettiğiniz kişi de bu sıfat yoksa, o küfür kelimesi söyleyene isabet edecektir, yani söyleyen, itham eden kafir olacaktır. Bu konuda hadis-i şerif bizi ciddi uyarır.Allah bizi bundan korusun.

Zaman ahir zaman ve sapla saman birbirine karışmışken, bizim işimiz değil, birilerini cehenneme atmak. Başta Müslümanlar olmak üzere, insanlığın hidayeti için dua yakışır dilimize.

Bu sebeple başta da belirttiğim gibi, kim adına kimi yargılıyorsun ve bu hakkı nereden alıyorsun ?

(Bunu ne bu konuda yap, ne de dışarıda mini etekle geziyor diye,namusa dokunan kınayıcı bakış ve aşağılık kelimelerinle yap!) 

Hoca da olsan, alim de olsan, senin böyle bir hakkın yok. Var diyorsan buyur oku :

"Bir adam: "Vallahi Allah falancayı mağfiret (affetmeyecek) etmeyecek!" diye kesip attı.
Allah Teâla Hazretleri de:
"Falancaya mağfiret etmeyeceğim hususunda yemin eden de kim?
Ben ona mağfiret ettim (affettim), senin amelini de iptal ettim!" buyurdu."  (Müslim, Birr 137)

Cum'anın bereketi üzerimize olsun inşallah.




29 Kasım 2015 Pazar

ben şimdi...?


İkindi ile akşam arası vakte doğan bir kelebektim.
Kanatlarımın takati an gelip tükenince,
En sevdiğim şeye de elveda derken, 
Bakakaldım bir yaprağın solmuşluğunun kıyısından aşka...
...
Ben şimdi böyle mi ölecektim...?


28 Kasım 2015 Cumartesi

Kasım

''Yine aylardan kasım,
Sanki sende kaldı bir yanım...'' diyen bir şarkı vardı, yılda bir kez çalınarak hatırlanan...
O şarkı kadar da olsa,kaldım mı sende..?


27 Kasım 2015 Cuma

Diyorsunuz ki...

Diyorsunuz ki; ''...eskisi gibi uzun,kuvvetli cum'a yazıları okuyamaz olduk.''

Malum,bu blog sanki hayatımdan kareler gibi. Dindar biri olmayı başarabilseydim, hele de takvalı,nurlu,ve dahi ilim sahibi biri,sanırım sürekli dini konularda yazabilirdim.

Hayatımın iniş-çıkışlarının fotoğrafı gibi burası. Med-cezirler diyarı.

Bu yüzden büyüklerin en önemli dualarından birisi : ''Allah'ım beni istikamet üzere eyle.'' şeklindedir. Salih bir yola girmek kadar, o yolda sürekli sürçmeden kalabilmek de çok önemlidir.

Bir de epeydir dini konularda bildiğim yerlerden soru gelmiyor. (Bu da bir başka bahane.)

Dini alanda bugüne kadar yazdıklarım konusunda çok şükür herhangi bir tereddüdüm yok.''En doğrusunu Allah bilir'' kaydı ile, kendimden uydurma cevaplar ya da konularım olmadı. Mutlaka temeli ve arka planı bir nakle,sahih bir ehl-i sünnet kaynağına dayanmaktadır.

Bunun dışında,bu alanda yazmak bir mevsim işi galiba...

Yani sizi ruh haliniz, İslami neş'eniz yerindeyse, manevi açıdan biraz parıltı varsa, o zaman konu bulmak da, yazmak da çok kolay oluyor.

*
Bu arada asıl gündem malum Rus ayısının buzullardan sıcak denizlere inme sevdasının neticesi olarak güneyimizde ayağımızın altında dolaşması ve Türkmen kardeşlerimize saldırması...
Savaş uçağını düşürmesek, göklerimizde istedikleri gibi cirit atıyorlar,yol geçen hanı oldu iktidar korkusundan bir şey yapamıyor denirdi. Doğrusu bu cesur bir eylemdi, sınırlarımızı korumak adına, ciddi ve kararlı bir ülke olduğumuzu dost düşman herkes bir kez daha görmüş oldu. İnşallah diplomasi ile bunu tırmandırmadan aşacağız gibi gözüküyor. 

Allah bu millete savaş ve zeval vermesin; ezilen,yerlerinden ve yurtlarından sürülen canlar için dualar ile,cum'amız mübarek kılsın.





22 Kasım 2015 Pazar

ben hep çocuktum, çocuk öldüm...


Ben hep çocuktum,sen görmüyordun...
Elma şekerim gülüşlerindi,çikolatam sevişlerin.
Ben hep çocuktum,surat asman ölümden beterdi.
Seninle bir şeyler ters gitse,
Sessizce içimin en tenha odasında ağlardım.
Ben sende büyümek istemedim,yakardım.
Oyun parkım ol istedim,
Birlikte seksek oynayıp,ip atlayalım.
Çılgınlıklar bizden sorulsun.
Ama sen bir gün olsun görmedin,göremedin.
Büyümeden öldürdün o çocuğun sana olan sevgisini...
Ben hep çocuktum, çocuk öldüm...


20 Kasım 2015 Cuma

Mesnevi ile bereketli cum'alar...

Hz.Mevlana'yı (ks) hemen herkes,hepimiz çok severiz ama çoğumuzun evinde Mesnevi-i şerifi yoktur,olanların da çoğu okumamışlardır.

Hadi bugün üşenmeyelim Mesnevi'den kısacık bir bölüm okuyalım :

ŞEYTAN ADEM'E NEDEN SECDE ETMEDİ ?

Hakkın yaptıklarını da gör, bizim yaptıklarımızı da. Her ikisini de gör ve bizim yaptığımız işler olduğunu bil, zaten bu meydanda. Ortada halkın yaptığı işler yoksa, her şeyi Hak yapıyorsa, şu halde kimseye “bunu niye böyle yaptın” deme!

Allah’ın yaratması, bizim yaptığımız işleri meydana getirmektedir. Bizim işlerimiz Allah işinin eseridir.

Söz söyleyen kimse, ya harfleri görür, yahut manayı. Bir anda her ikisini birden nasıl görebilir? İnsan konuşurken manayı düşünür, onu kastederse harflerden gafildir. Hiçbir göz bir anda hem önünü hem ardını göremez. Şunu iyice bil! Önünü gördüğün zaman ardını nasıl görebilirsin?

Madem ki can, harfi manayı bir anda kavrayamıyor, nasıl olur da hem işi yapar, hem o iş yapma kudretini yaratır? Ey oğul! Allah, her şeye muhittir. Bir işi yapması, o anda diğer bir işi yapmasına mani olamaz.

Şeytan, “Bima ağveyteni” dedi; o alçak ifrit, kendi fiilini gizledi.
Adem ise “Zalemna enfüsena” dedi; bizim gibi Hak’kın fiilinden gafil değildir.

Günah ettiği halde edebe riayet ederek Allah’a isnat etmedi. Allah’ın halk ettiğini gizledi. O suçu kendine atfettiğinden ihsana nail oldu.

Adem, tövbe ettikten sonra Allah, “Ey Adem! O suçu, o mihnetleri, sende ben yaratmadım mı?” O benim taktirim benim kazam değil miydi; özür getirirken niye onu gizledin?” dedi.

Adem “Korktum, edebi terk etmedim” deyince Allah, “İşte ben de onun için seni kayırdım” dedi.

Hürmet eden hürmet görür. Şeker getiren badem şekeri yer. Temiz şeyler temizler içindir; sevgiliyi hoş tut, hoşluk gör; incit, incin!

Ey gönül! 

Cebirle ihtiyarı birbirinden ayırt etmek için bir misal getir ki ikisini de anlayasın:
Titreme illetinden dolayı titreyen bir el, bir de senin titrettiğin el... her iki hareketi de bil ki Allah yaratmıştır; fakat bu hareketi onunla mukayeseye imkan yoktur. İhtiyarınla (iradenle) el oynatmadan pişman olabilirsin; fakat titreme illetine müptela bir adamın pişman olduğunu ne vakit gördün?

Anlayışı kıt biriside şu cebir ve ihtiyar meselesine yol bulsun, bu işi anlasın diye söylediğimiz bu söz, akli bir söz, akli bir bahistir. Fakat zaten bu hilekar akıl, akıl değildir ki.

Akli bahis, inci ve mercan bile olsa can bahsi, başka bir bahistir. Can bahsi başka bir makamdır, can şarabının başka bir kıvamı vardır. Akıl bahisleri hüküm sürdüğü sırada Ömer’le Ebülhakem sırdaştı. Fakat Ömer, akıl aleminden can alemine gelince can bahsinde Ebülhakem, Ebucehil oldu. Ebucehil, cana nispetle esasen cahil olmakla beraber his ve akıl bakımından kamildi.

Akıl ve bahsi, bil ki eser, yahut sebeptir (onunla müessir ve müsebbip anlaşılır). Can bahsi ise büsbütün şaşılacak bir şeydir.

Ey nur isteyen!

Can ziyası parladı; lazım, mülzem, nafi, muktazi kalmadı. Bir gören kişinin nuru doğmuş parlamaktayken sopa gibi bir delilden vazgeçeceği meydandadır.

Yine hikayeye geldik; zaten ne zaman hikayeden ayrıldık ki?

Cehil bahsine gelirsek o Allah’ın zindanıdır; ilim bahsine gelirsek onun bağı ve sayvanı. Uyarsak onun sarhoşlarıyız; uyanık olursak onun hikayesinden bahsetmekteyiz. Ağlarsak rızıklarla dolu bulutuyuz; gülersek şimşek!

Kızar, savaşırsak bu, kahrının aksidir, barışır, özür serdedersek muhabbetinin aksidir.


Bu dolaşık ve karmakarışık alemde biz kimiz? 

Elif gibiyiz. 

Elifin ise esasen, hiç ama hiçbir şeyi yoktur! ''



13 Kasım 2015 Cuma

Aşk bu değil !

Mevlânâ'ya atfedilen ve bence O'na ait olmayan söz :

''Bir insan bilmiyorsa ne istediğini, hem seni ziyan eder hem kendini..(Bu cümle olabilir de..) 
Dibini görmediğin suya dalmadığın gibi, sonunu bilmediğin sevgiye de teslim etme kendini..!'' (Bu ona ait olamaz.)

Açıklamaya çalışayım.

O aşk güneşi aşk deryasına dibi görüp de mi daldı ?

Dibi görünen şeyler ne derece esrarlı,tılsımlı,çekici olabilir ki. 

Aşk bu değil..!

Sonunu bilip teslim olmak...

Bu cümleye de ancak tebessüm ederim...

Pazarlık kokusu!

Güvensizlik alameti..!

Kendinden emin olamama hali...

Aşk bu değil ! 

Ve hangi aşk..?

Kimlerin gönlünde, kimilerinin dilindeki sakız!

Aşk sonunu göremeden başlamaktır.

Dibini göremeden gözü kapalı dalmaktır okyanusa...

Risk hesabı yapmadan,sevmek, sevdikçe sevmek,sevdikçe daha çok inanmaktır. 

İnandıktan sonra sevmek bile değil !

Birileri kendileri uyduruyor ve utanmadan altına böyle büyük erenlerin,pirlerin isimlerini yazma cür'etinde bulunabiliyorlar. Ne cesaret !

Aşk ticari bir ortaklık değil ki, risk hesaplaması yapasın. Şu kadar sermayem var diyeceğin yer,ticarettir. 

Aşk kapısında sermayeni de unutmalısın, iflası da...!

Bu ikilem varken içinde, ne sen aşktan söz et, ne de aşk kelimesini incit !

Cum'anın bereketi üzerimize olsun inşallah.







9 Kasım 2015 Pazartesi

sana bakmak...


sana bakmak İstanbul'a bakmak gibi,
gözlerinde Marmara,
mavi bir iklime yelken açıyorum.
sözlerinde sade kahve tadı,
içtikçe sarhoş oluyorum...
sana bakmak İstanbul'a bakmak gibi
sana bakmak İstanbul'a yanmak gibi...

6 Kasım 2015 Cuma

Yine...

Çok çabuk geçti,bir nefes kadar kısa ömrüm...
Yine bir cum'a, yine yeni bir gün...
An gelir,biter bu sürgün !
Şimdi hasat zamanı,uyan ey gönlüm...




5 Kasım 2015 Perşembe

Sana...


Biliyorum,
Epeydir sana zaman ayıramaz oldum !
Sen de üzülüyorsun..!
Sana gelmemek, seni unutmak sanıyorsan,
Beni az tanımışsın demektir...
İçimi dökemez oldum,
Suskunluk çöktü yüreğime,
Kelimelerini yitirmiş, 
Kaybettiği bilyelerini arayan çocuk gibiyim şu sıralar.
Bu yüzdendir sana gelemeyişim.
Bu yüzdendir, harflerden kaçışım...
Biliyorum belki de bunlar mazeret değil diyeceksin.
Yazmak bir mevsim işi olmasa da, bir iklim rengi olduğu muhakkak.
Mesela yalnız olmalıyım, 
Mesela içimin hüznü kahvedeki telve kıvamında olmalı.
Olmalı ki, göz yaşları tadında, kelimecikler,cisil cisil düşsün sayfalara.
Özledim seni biliyor musun ?
Günlerdir kapına kadar geliyorum, bakıyorum bakıyorum
Ve gidiyorum,hayıflanarak...
Bugün birden çaldım kapını sevgili blogum.
Mis gibi yalnızlık ve gariplik kokusu vurdu yüzüme...
Anılar, fon müziklerini takıp da koluna,
Karşıladılar beni kapıda...
İçimin atıkları, kendimden kendime,kendimce, bir yudum teselli, bakkal defteri karalamaları,geç kalınmış hikâyelerin baş kahramanı, içinizdeki gökkuşağının renklerini soldurmayın diye diye selam çaktılar ruhuma...




4 Kasım 2015 Çarşamba

Neyi Kaybettiğini Hatırla

Malum,toplum olarak önyargılarımız bir put gibi elimizde ve en küçük sokak,mahalleden,esnaf ve bürokrasi katmanlarından, politika ve medya-iletişim araçlarına kadar, işbu önyargı gözlüğünü
gözümüzden çıkarmadan ve her habere hemen inanmayı,bir yaşam biçimi haline getirmiş insanlar kalitesinde nefes almaya başladığımız için,belki en azından kendimi bu konuda da sorgulamam adına yazıyı burada sizlerle paylaşmak istedim,işte o makale :

''Nedir bu kaybolan nesnelerden alıp veremediğin diye soracak olursanız, size varoluşun anlamının kaybolanı aramada saklı olduğunu söyleyebilirim. İnsanoğlu yeryüzündeki uyanışına yaratılmış olduğunu farkederek varır. Ama iş burada bitmez, burada başlar.Çünkü yaratılmış olmayı kavramak aynı zamanda kişinin noksanını bilmesi demektir. Bu da bir arayışı gerektirir. Nedir noksan? Nasıl, neyle giderilir? Kaybolduğunu hissettiğimiz ister heybe olsun, isterse deve, arayış başlamıştır; büyük arayış.

Hikayemizde devesini kaybeden bir adam var. Bu adam devesini ararken yüksek düzeyde anlayış yeteneğine sahip üç dervişe rast gelmiş. Üç müdrik diyelim onlara.

“Devemi kaybettim” demiş dervişlere; “Onu siz gördünüz mü?” Dervişlerin ilki; “Bir gözü kör müydü devenin?” diye sormuş. Adam sevinçle

“Evet!” diyerek cevaplamış bu soruyu. İkinci dervişin “Ön dişlerinden biri eksik miydi?” sorusu karşısında devesini kaybeden adam heyecanlanarak “Evet, evet” demiş. Dervişlerden

üçüncüsü “Bir ayağı topal mıydı?” diye sorar sormaz “Evet, evet” cevabını yapıştırmış. “O halde” diye konuşmuş dervişler, “Sen deveni bizim geçtiğimiz güzergâh üzerinde ararsan iyi edersin, onu bu yolda bulma ümidi vardır.” Kayıp devesinin peşine düşen adam bu üç dervişin kendi devesini görmüş olduklarına kanaat getirmiş ve alelacele dervişlerin geldiği istikamete koşturmuş.

Bulamamış adam aradığı yerlerde devesini ve ne yapması gerektiğini yine dervişlerden öğrenmek isteğiyle bu kez dervişlerin peşi sıra gitmiş. Anlayış sahibi üç ermişi akşam üzere bir istirahat menzilinde eliyle koymuş gibi bulmuş. Yine sorular karşısında kalmış adam: “Devenin bir yanında bal, öte yanında mısır mı yüklüydü?” demiş birincisi; adam :

“Evet” demiş. “Hamile bir kadın mı biniyor senin devene?” demiş ikincisi, yine “Evet” demiş adam. “Biz senin devenin nerede olduğunu bilmiyoruz” demiş üçüncü derviş. Bunun üzerine deveci, bu üç kişinin kaybettiği deveyi çaldıklarına kanaat getirmiş ve onları kadı karşısına çıkarıp başından geçenleri anlatarak üç dervişi hırsızlıkla suçlamış. Kadı devecinin ifadesini yerinde bularak üç ermişi deveyi gasbetme suçundan hapse atmış.

Kısa bir süre sonra adam devesini arazide başıboş dolaşırken bulmuş ve dervişlerin salıverilmelerini temin maksadıyla mahkemeye başvurmuş. Daha önce dervişlerin kendi durumlarını izah etmeleri için bir fırsat tanımayı hiç aklına getirmemiş olan kadı, onlardan nasıl olup da deveyi hiç görmedikleri halde deve hakkında bu kadar çok şey biliyor olmalarını açıklamalarını istemiş. Dervişler, yolda devenin ayak izlerini gördüklerini, izlerden birinin silik oluşunun devenin bir bacağının topal oluşuna delalet ettiğini; yolun yalnızca bir yakasından ot yemiş olmasının tek gözünün körlüğüne delil olabileceğini; ısırdığı yaprakları yırttığına göre ön dişlerinden birinin eksik olduğunun anlaşıldığını söylemişler.

“Arılar ve karıncalar yolun iki kenarında bir şeylere üşüşmüşlerdi. Bunların bal ve mısır olduğunu gördük. Bir konaklama yerinde çalılara takılmış uzun insan saçı gördük, devenin üstündeki kadındı. Yerde el ayası izi vardı, ancak doğumu yakın hamile bir kadın elini yere dayayıp otururdu.”

“Bütün bunları hırsızlıkla suçlandığınız zaman kendinizi temize çıkarmak üzere neden söylemediniz?”

“Çünkü devecinin devesini aramaktan vazgeçmeyeceğini ve onu çok çabuk bulabileceğini göz önüne aldık. Keşfettiği gerçeği  ahlaki bir olgunlukla perçinleyecekti. Bizim salıverilmemiz için harekete geçerek cömertliğin, sorumluluk hissine sahip olmanın zevkini tadacaktı. Hadisenin göründüğünden farklı cereyan ettiğini gören kadı ise gözünde mantık yollarına güvenerek kestirmeden hükme varmanın değerinin düştüğünü görecek ve bir arayışa koyulmanın kıymetini takdir etmede daha üstün
bir konum sahibi olacaktı. Kadı, doğru hükme varmanın tevazu ile arayışa neler borçlu olduğunu görecekti. Kendinde yargılamaya yetecek donatım olduğu zehabına kapılmanın gönül kırıklığını tadacak, birini suçlamadan veya bir iddiaya sahip çıkmadan önce kendi ölçülerini tartmanın kaçınılmazlığını kabul edecekti.”

“Bizim geçirdiğimiz deneyler şunu gösterdi ki, insan hakikati ararken bir gücü, bir yargılama gücünü kendinde hıfzettiği zannına kapılmamalı. Herkes kendi kaybettiğini kendi arasın. Bu arayışta diğerleri sadece arayanın neyi kaybettiğini hatırlatabilirler. Bunu nimet bilmeli. Senin noksanını tasvir edenler, senden bir şey gasbetmiş olmaz. Neyi kaybettiysen onu sen kendin ara.”

[Neyi Kaybettiğini Hatırla - İsmet Özel ]

2 Kasım 2015 Pazartesi

Ağustos-Eylül...


Bir türlü sıra gelmedi, taslaklarda kalmış,eylül geçtiyse de henüz bizim içimiz geçmedi.

*

Seçimler öncesi neden yazmadım, yazsam ne değişecekti. Ben yazdım diye partinden mi vazgeçecektin. Bir millet neye layıksa onu görür. Nitekim işte gördük.

30 Ekim 2015 Cuma

Sevgi-nefret denklemi/dengesi !

''İçimizdeki nefreti de, sevgi gibi,
yanlış zamanda yanlış yerlerde kullanmaya
başladığımızdan bu yana,
huzur denen şeye erişemez olduk...''

Bir film izlerken bu cümle döküldü içimden.

Hemen sorulabilir : Nefret de etmemiz gereken şeyler,insanlar ya da olaylarda mı var ?

Evet var.Sevgi gibi...Sevgi duymamız sevgide özenli olmamız gereken şeylerin olduğu gibi.

Aşağıdaki ayet ve hadis, bize sunulan hayatın, hiç bir alanında başıboş,kendi halimize (keyfimize) bırakılmadığımızı ihtar etmektedir.

''İnsan, kendisinin başıboş bırakılacağını mı sanır? ''[Kıyame : 36 ]

  ''Sizden hiçbiriniz nefsinin arzularını benim getirdiğim şeriata uydurmadıkça (olgun bir iman ile) iman etmiş olmaz.'' [Nevevi]


Bu ve benzeri ayet ve hadisler bize iman ettiğimiz Allah'ın hudutlarının varlığından ve yapmamız ve yapmamamız gerekli olan şeyleri haber verir.

Müslümanın iradesi, Allah'ın mutlak iradesine uyduğu ölçüde makbul bir imani seviyeye ulaşır. Bu seviyeye ilk ulaşanlar, Peygamberler, onların arkadaşları ve sonra evliya ve salih kullardır.

Konuyu anlamak için işte iki örnek :

 ''İbadetlerin en kıymetlisi, Allah için sevmek ve Allah için düşmanlıktır.'' [Ebu Davud]

''İnsan, dünyada kimi seviyorsa, ahirette onun yanında olacaktır.'' [Buhari]

Kimi,kimleri seviyorsa,taklit ediyorsa,örnek, önder biliyorsa,kimlere oy veriyorsa...

''İçimizdeki nefreti de, sevgi gibi,
yanlış zamanda yanlış yerlerde kullanmaya
başladığımızdan bu yana,
huzur denen şeye erişemez olduk...''

Modern zamanlarda çok şey olması gereken yörüngesinin dışında seyrediyor. Hayat yörüngesinde değil,insanlık bunalımda, insan çelişkiler yumağı bir beynin hamallığını yapıyor yeryüzünde !

Aşk aşk diye dilimizde sakız ettiğimiz olgunun bile temellerinden bihaberiz. Aşk sevdiğini her şeyiyle sevmek,sevdiklerini sevmek,sevmediklerini de sevmemektir.Aşk sadakattir, seven seni görmezden gelse bile...

İyi bir insan / kul olamamak ile, olmak arasındaki gayretin elbette bir büyük bir farkı ve değeri olacaktır.

Allah (cc) Hz. Musa’ (as)'a sordu:

- Ya Musa, benim için ne işledin?

- Ya Rabbi, senin için namaz kıldım, oruç tuttum, zekât verdim, zikrettim.

- Ya Musa, kıldığın namazlar, seni cennete kavuşturacak yoldur, kulluk vazifendir. Oruçların, seni cehennemden korur. Verdiğin zekâtlar, kıyamette, sana gölgelik olur. Zikirlerin de, o günün karanlığında, sana ışıktır. Bunların faydası sanadır. Benim için ne yaptın?

- Ya Rabbi, senin için ne yapmak gerekirdi?

- Sırf benim için dostlarımı sevip, düşmanlarıma düşmanlık ettin mi? (1)

Musa aleyhisselam, Allahü teâlâ için yapılması gereken en kıymetli amelin, Hubb-i fillah ve Buğd-i fillah olduğunu anladı.Yani Allah için sevmek, Allah için nefret etmek. Allah'ın sevdiklerini, sev dediklerini sevmek; sevmediklerini,sevme dediklerini de sevmemek. (Mektubat-ı Masumiyye)

''İçimizdeki nefreti de, sevgi gibi,
yanlış zamanda yanlış yerlerde kullanmaya
başladığımızdan bu yana,
huzur denen şeye erişemez olduk...'' (3)

Hz.Mevlana'nın bile ''hümanist'' olarak lanse edildiği ve öyle görülmesinin istendiği bir zamanda, yukarıda aslında özetlemeye çabaladığım sevgi-nefret denklemini insanımıza anlatabilmek sanıldığı kadar kolay değildir. (2 )

İnşallah bir nebze anlatabilmişimdir.
Bereketli cum'alar.


________________________
 (1) İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki:

Muhammed aleyhisselama uymak için, Onu tam ve kusursuz sevmek lazımdır. Tam ve olgun sevginin alameti de, onun düşmanlarını düşman bilip sevmemektir. Sevgiye müdahene [gevşeklik] sığmaz. İki zıt şeyin sevgisi bir kalbde, bir arada yerleşemez. Cem-i zıddeyn muhaldir. Yani iki zıddan birini sevmek, diğerine düşmanlığı gerektirir. (C:1/165)

Doğru imanın alameti, kâfirleri düşman bilip, onlara mahsus olan ve kâfirlik alameti olan şeyleri yapmamaktır. Çünkü İslam ile küfür, birbirinin aksidir. Bunlardan birine kıymet vermek, diğerine hakaret ve kötülemek olur. Allahü teâlâ, habibi olan Muhammed aleyhisselama, İslam düşmanları ile savaşmayı ve onlara sertlik göstermeyi emrediyor. Allahü teâlâ, kâfirlerin, kendi düşmanı ve Peygamberinin düşmanı olduklarını bildiriyor. Allah’ın düşmanlarını sevmek ve onlarla kaynaşmak, insanı Allah’a düşman olmaya sürükler. Bir kimse, kendini Müslüman zanneder, Kelime-i tevhidi söyleyip, inanıyorum der. Namaz kılar ve ibadet yapar. Halbuki, bilmez ki, böyle, [Allah’ın dostlarını sevmemek veya Allah’ın düşmanlarını “şu iyilikleri de var” diye sevmek] gibi çirkin hareketleri, onun imanını temelinden götürür. (C:1/163)

Muhammed Masum hazretleri buyurdu ki:
Sevgi, sevgilinin dostlarını sevmeyi, düşmanlarına düşmanlık etmeyi gerektirir. Bu sevgi ve düşmanlık, aşıkların elinde ve iradesinde değildir. Seviyorum diyen bir kimse, sevgilisinin düşmanlarından uzaklaşmadıkça sözünün eri sayılmaz. Buna yalancı denir. Sevgi, sevgilinin her şeyini sevmeyi gerektirir. Büyükler, (Sevdiğin zatı inciten kimseye gücenmez isen, köpek senden daha iyidir) demişlerdir. Allahü teâlânın düşmanlarını sevmek, insanı Allah’tan uzaklaştırır. Onun düşmanlarından uzaklaşmadıkça, sevgiliye dost olunmaz. Kâfirleri sevmemek, Kur’an-ı kerimde açıkça emredilmiştir. Kur’an-ı kerime uymamız farzdır. (C1/29)

(2) Hümanizm terimsel tanım açısından "sevgi" içermez. Daha felsefi ve bilimsel bir temeli ifade eder. Türkçe karşılığı "insan-merkezcillik"tir. Yani tanrı-merkezcillik geri plana atılır ve bir anlamda reddedilir, insan-merkezcillik esas alınır. Bu kavram psikolojik derinliği olan sübjektif bir kavram (sevgi ve benzeri duygu durumları) değil, felsefi temelli objektif bir kavramdır. Örneğin bir fiilin değerlendirmesinde "tanrının/tanrıların hoşnutluğu" değil "insana faydası/hoşnutluğu" esastır. Bu açıdan da sekülarizmle sıkı bir ilişkisi vardır. Yine kanunların düzenlenmesinde tanrı-merkezcilliği değil insan-merkezcilliği önermektedir.
Bkz: https://tr.wikipedia.org/wiki/H%C3%BCmanizm

(3) Kâfirleri sevmemek gerekir ise de, dinimizin emri gereği, onlara eziyet etmek, kalplerini incitmek haramdır. Sevmemek ayrı, onları üzmek ayrı şeydir. Onlarla ticaret yapılır, aldatılmaz, kötülük yapılmaz. Herkese olduğu gibi onlara da iyi davranmak lazımdır. Hatta hidayete kavuşmaları, Müslüman olmaları için dua da edilir.

Dinimizde ırk üstünlüğü yoktur. Bir hadis-i şerifte, (İnsanlar [insan olarak] bir tarağın dişleri gibi eşittir) buyurulmuştur. (İbni Lâl)

Bunun için kâfir de olsa, bir kimseden kendini üstün görmek caiz değildir. Çünkü kâfir, Müslüman olup ebedi saadete kavuşabilir, Müslüman da, Allah korusun küfre düşüp Cehennemlik olabilir.











29 Ekim 2015 Perşembe

Bir liderin mal varlığı

Yapım gereği, dokunulamayan konulara ilgiliyim ve objektif araştırma yazılarını incelemeyi seviyorum. Mesela zengin bir aileden sülaleden gelmeyip, yüklü miras ya da holding vb. sahip olmayıp, salt maaşlı birinin önlenemez milyarderliği de ilgi alanıma girebiliyor.

Aşağıdaki mal varlığı listesi ya da servet dökümü, hem düşündürdü, hem de inanın okurken ben yoruldum, düşünün bir de bunlara sahip olup,sorumluluğu ve yönetimi ile uğraşmanın vereceği sıkıntıları...Acaba maaşla geçinen bu çok zengin lider kim derseniz, buyurunuz sabırla atlamadan okumaya :

'' ...Ankara'da Orman, Yağmurbaba, Balgat, Macun, Güvercinlik, Tahar, Etimesgut ve Çakırlar Tarsus'taki Piloğlu, Silifke'deki Tekir ve Şövalya çiftliklerinin olduğu gibi, Hatay Dörtyol'daki portakal bahçesi ile Karabasamak Çiftliği'nin de sahibi görünmektedir.

154.729 dönüm arazinin ayrıntılar şöyle;

582 dönüm meyve bahçeleri

700 dönüm fidanlık

400 dönüm Amerikan asma fidanlığı

220 dönüm bağ

375 dönüm sebze bahçesi

220 dönüm zeytinlik

1654 ağacın bulunduğu

17 dönüm portakallık

15 dönem kuşkonmazlık

100 dönem park ve bahçe ile 2650 dönüm çayır ve yoncalık

1.450 dönüm orman

148 bin dönüm tarıma elverişli arazi ve meralar Ardından bina ve tesisler geliyor.

45 yönetim binası ve ikametgahı

7 adet 15 bin baş koyun kapasiteli ağıl

Aydos ve Toros yaylarında kurulan 6 mandıra,

8 at ve sığır ahırı

7 Ambar, 4 samanlık ve otluk,

6 hangar ve sundurma

4 Lokanta, gazino ve eğlence yerleri, lunapark, 2 fırın ve 2 sera.  

Ayrıca birer adet bira, malt buz, soda ve gazoz, deri tarım aletleri ve demir fabrikası ile biri Ankara'da, diğeri Yalova'da olmak üzere İki adet modern süt fabrikası olduğunu öğreniyoruz.
  
Yalova ve Ankara'da yoğurt imalathanesi, yılda 80 ton şarap üreten tesis.

Bir adet elektrik değirmeni, İstanbul'daki bir çeltik fabrikasında yüzde 40 hisse. Her biri 15 ton kaşar, 1000 teneke beyaz peynir, 600 teneke tuzlu yağ yapmaya elverişli iki imalathane.

Ankara ve Yalova'da iki adet tavuk çiftliği,

Yalova'daki çiftliğinde iki özel iskele ve liman tesisatı,

Üçü Ankara'da, ikisi İstanbul'da olmak üzere beş adet satış mağazası,

Orman Çiftliğinde kanalizasyon, sulama, telefon ve elektrik tesisatları, küçük beton köprüler, özel yollar, içme ve su dağıtım şebekesi; Yalova ve Tekir çiftliklerinde benzer tesisat.

Ufak çaplı bir hayvanat bahçesi tesisatı. En ilginç canlı hayvanlar kalemi.

Kıvırcık, merinos, karagül, karaman cinslerinden 13.100 baş koyunu, Simental, Hollanda, Kırım, Jersey, Görensey, Halep ile yeni üretilen Orman ve Tekir ırklarından 443 baş sığırı, İngiliz, Arap, Macar ve yerli ırklarından 69 adet koşu ve binek atı, 58 adet çoban merkebi (eşeği) Legorn, Rhode Island ve yerli ırklardan 2450 adet tavuğu varmış.

Cansız mal varlığı arasında 16 traktör, 13 harman ve biçerdöver makinesi ve o günün fiyatlarıyla 66.000 lira değerinde ziraat alet ve edevatı, 35 tonluk bir adet deniz motoru beş kamyon ve kamyoneti, iki binek otomobili ile 19 adet binek ve yük arabası."  ( Kaynak :Mustafa Armağan; Satılık İmparatorluk sayfa: 33 )

Hâlâ bu liderin kim olduğunu anlayamadıysanız, aşağıdaki linkleri tıklamanız gerekiyor.İyi okumalar.

http://gercektarih1a.blogcu.com/ataturk-un-mal-varligi/13479571

http://mustafa1senyurt.blogspot.com.tr/2015_03_02_archive.html

http://www.risalehaber.com/ataturkun-serveti-izah-edilemez-216867h.htm


27 Ekim 2015 Salı

Ne bileyim öyle işte..!

Güçlü olmak, güçlü kalmak,güçlü olmaya çalışmak...

En çok erkeklere yakıştırılan, erkeklerde olması gereken ya da istenilen vasıf...

Korkmayacaksın,ağlamayacaksın,aldanmayacaksın vesaire.

Başka açıdan, güçlü doğanlar gücü zaten varlığında barındıranlar ve karakteristik özellik olarak, çok doğal olarak böyle olanlar.

Böyle olmadığı halde, böyle olmak zorunda kalanlar...

Oysa her erkek ağlar,bunu bazen gözlerinden tek damla yaş dökmeden; bazen de, kimselerin olmadığı zamanlarda avaz avaz, katıl katıla, yüksek sesle çalan şarkılara katarak,karışarak yapar.

Güçlü de görünmez,buna ihtiyaç da duymaz.

Herkes kadar insan, herkes kadar güçlü ya da güçsüz. Ve herkes kadar korkularıyla,kaygılarıyla erkek...

Ya ruhun bedenle eş zamanlı olgunlaşması, yaş almasına ne demeli ?

Kimilerinde bu bedenden çok önce, kimilerinde bedenle mütenasip, kimilerindeyse hep yirmi otuz adım/yıl geride...Bedeni adam,ruhu saf bir çocuk...

Güçsüz gibi görünen güçlü bir çocuk belki de...

Cesur gibi görünen, korkak bir çocuk belki de...

Her şeyden korkuyor, hayattan, ölümden; hayat ile ölüm arasında ne varsa...aşktan...

Ya da bu yazdıklarımın, saydıklarımın hepsi, değişik zaman ve mekanlarda...

Ne bileyim öyle işte...


26 Ekim 2015 Pazartesi

geceleri...


senin haberin yoktu,
kimseler bilemezdi,
duvarlar şahidimdi,
bir de yanan titrek mumlar
ve o hüzzam şarkılar.
geceleri gökyüzüne bakar,
yıldızları gözlerine benzetir,
ışık saçan gülüşlerini seyrederdim...
hiç bir şeyim yoktu gündüzleri, 
geceleri gökler benimdi, 
sen benimdin...


24 Ekim 2015 Cumartesi

bugün varsak...


içimde yeniyi arayan,
eskimiş bir kimlik!
bu ben miyim ?
bu ben değilsem, 
''ben'' neredeyim ?
geldik,gidiyoruz;
zaman nehrinde hızla akıyoruz.
ne,nedir,nasıldır..?
 anlamına eremeden,
hayal gibi,
bugün varsak
yarın yokuz...