- Emekliyim.
- Nereden?
- Aşktan!..
Aşktan ve insanlardan...
Yalnızlığın bana kattığı o muhteşem rengi seviyor ve ona ihanet etme ihtimalinden bile korkuyorum...
Allah ile...
Kendimle...
Kendi kendimle...
Konuşmanın tadının tarifi yok...
Bu konuşmaların hiç birinde riyadan bir şube yok...
En mahrem dualarda şeytan duymasın diye dili kımıldatmak yok...
Kısacası dünyadan emekli olma hevesinde, ertesindeyim...