şehir çekildi işte
kendi kabuğuna yeniden,
binlerce ışık
ve binlerce hayat sızıyor pencerelerden..
yalnız bir kadın,
ağlıyor sevgisizlikten,
ve yalnız adamın gözleri,
onun solgun penceresinde
ondan habersiz gezinirken..
kırık hayatlar; eş,eşini bulmuyor,
yalnızlığa mahkûm kalpler,
böyle de avunamıyor,
bir şarkı sesi gecenin içinde, kimseler duymuyor,
bir yaşam, böyle zamanlarda kendisini sorguluyor...
