Bizdik yanlış olan

Sen miydin, ben miydim yanlış olan? 

Ne zaman ve nereden baktığıma bağlıydı;

Sana kızınca ben, 

Bana kızınca sendin yanlış olan... 

Tüm gün ben, 

Gün batımında sendin yanlış olan...

Ateşe koşan pervaneler gibi, 

Aşka susamış çöller gibi, 

Yana yıka kor olsak da

Bizdik yanlış olan

Aşkta tek doğrum Rüveyda oldu, 

O da zaten bir kitabın içinde var oldu... 

Unutuş değil bu

Unutuş değil, 

Bu sessiz kalış,

Unutuş değil,

Vazgeçiş hiç değil,

Anla bunu!

Bunun adı, 

Düpedüz

Umutsuzluk...

Uçurumlar kadar,

Işıksız kapkara geceler,

Yağmur yüzü görmeyen 

Çöller,

Ağırlaştırılmış mahpusluk,

Devası olmayan,

Belki de aranmayan bir dert,

Unutuş değil,

Umutsuzluk...

Yanık bir susuzluk...

Aynı şarkıda

Söz de uçtu, yazı da

Güz de geçti, yaz da

Çok bekledim gelir diye, 

Döndüm durdum bir yazgıda

Sordum durdum o kırık aynada... 

Sözlerim kifayetsizdi, 

Ömrüm bir mevsimlikti. 

Beklemek kaderimdi. 

Ağladım durdum aynı şarkıda. 

Aradım durdum aynı yollarda... 

Tünel

Gün benden bir şey beklemiyor artık, ben de günden. 

Sevenler, sevdiklerim çok uzaklarda. 

Doğan güneş bile aslında aynı değil, inanmazsan gece aya sor. 

Sağlıkla akşama erince, sakince geceyi ihya edince bin şükür. 

Gerisi büyük hayal, değil erişmek, istemek haddim değil. 

Gani gönlüm nasibine razı, sahibinin eşiğinden kovulmadığına sevinen bir köpecik... 

Gün benden bir şey istemiyor, ahımı duymasa yetiyor. 

Ben artık karıştırdım günle geceyi, 

Hayatla mematı... 

Farketmiyor, yeter ki takvimimin yaprakları çabuk azalsın... 

Yeter ki unutuş tüneline girmişken, kimselere yük olmadan çıkalım... 

Göğsünde uyut beni

Göğsünde uyut beni,

Çocuk gibi sev beni,

Ninnilerin şiir olsun,

Gülüşlerin şarkı...

   

   Göğsünde uyut beni,

   Sözlerinle büyüt beni...

   Göğsün gülistan olsun,

   Gülistanında der beni...

Göğsünde uyut beni,

Irmaklarına kandır beni,

Geceleri uzat e mi,

Sır gibi sakla bizi...

(23.11.23)

     Bu ilk versiyon. 

 

      Bu da v6 Suno ile farklı bir versiyonu

karanfilin kaderi 2 / Bahtına musalla

Güle özenmekle insanın kaderi değişmiyor. 

Her gülün bir bülbülü var mıdır bilemem ama 

Her bülbül bir gül aşkına yaşar...

Ah benim canımın canı karanfilim!

Çaresizlik mi senin payına da düşen...

Öyle güzel kokmana kimseler aldırmadan,

Seni ölmüş bir hikâyenin eşiğine mi attılar...

Bülbül güle ağıtta,

Senin bahtına musalla...

(30.12.22) 

İnsan ne ile ilgilenirse ve isterse, o alanda gelişme gösterir. Şahsen aşk dışında ilgi konusunda dünyaya tam dikkatimi verip, yoğunlaştığımı söyleyemem. Mesela çift erkek sesi vokal vb isterdim, oysa sorsam YZ ya anında bilgi akacak. (Nitekim ilk denememi yukarıda sunmuş bulunmaktayım.) 

Hayata ve hadiselere gözucuyla bakmak bu olsa gerek. Bir de işbu müzik yapma işinde iyi olmak istemiyorum:) Bir Mebrure ablamız yeter. Hobi olarak sadece blog günlüğümde sizlere ve kendime hatıra. 

Mecburi

Sonra mecburiyetler girer koluna! 

Alıkoyarlar seni yolundan...

Çekip götürürler idam sehpasına!

Ölümlerden seçenekler atıverirler avuçlarına..!

Mecburi virajlarda patinaj yapsan da

Bir şeylere isyana benzer karşı koyuşlarla 

Direnip çaresizce haykırsan da

Acımaz mecburiyet denilen zabıta...

Oysa iki mecburiyet arası bir kaderi taşırsın 

Doğmak ve ölmek arasıdır sevmek, yaşarsın.

Vedalar, susuşlar da mecburidir, alışırsın...

Hazin bir hikâyede solarken, sebebini kendine bile açıklayamazsın..!

Hiç bir şey Rüveyda gibi olamıyor demiş şarkı. 

Hadi gel de

Hadi gel de tut ellerimden

Hadi gel de aşkla

Götür beni sana

Götür beni sana

En kıymetli yerinde sakla

Hadi gel de tut kalbimden

Hadi gel de şefkatle

Götür beni sana

Götür beni sana

En kıymetli yerinde sakla

En kıymetli yerinde sakla

https://muratmesut34.blogspot.com/2022/09/her-sey.html?m=0

Alışmak yok

Gidenlerin yokluğuna, 

Günlerime düşen hasrete, 

Alışmak yok! 

Bir hüzün, soldurmadan, 

Nasıl yaşatılacaksa, 

Öyle kavuşacağım, 

Son nefesime... 

Bitti

Şiir bitti, 

Gidilen yollar, bitti... 

Ömrüm bir kuştu

Uçup gitti... 

O kadın gitti, 

Şiir bitti... 

Kalem kırıldı

Gönlüm daha çok... 

Artık yazmak sarmıyor

Acıtıyor, sarsıyor!.. 

Şiir ve şarkı 

İki hasım gibi

Hançerliyor, boğazlıyor! 

Parmaklarımı kırsam, 

Yüreğim durmuyor... 

Şiir mi bitti? 

Mürekkebim mi? 

Şiir bitti, 

Zaten hiç şair olamadım! 

Ama güzel aşıktım... 

Kendimce içimde derin yaşadım. 

Hiç de pişman olmadım... 

Kavuşamamak zarar değildir, 

Aşkı tadamamaktır zayi olmak. 

Şiir bitti, bitti mi? 

O kadın sahiden gitti mi? 

Şiir, şiir

Şiir okumadan büyüyor çocuklar!

Çiçekleri, kedileri, kelebekleri nasıl sevsinler!

Şiir yazmadan seviyor gençler!

Kadınları incitmeden nasıl yoldaş edinecekler?

Şiir dinlemiyor kadınlar!

Eşlerini nasıl mutlu edecekler?

Kitab'a, edebiyata uzak insanlar!

Korkarım insanlığı unutacaklar!

Masalıma çocuk oldum

Anıların ardından dalgın bakan bir çift yorgun göz oldum...

Kayboldu kalabalıklar, ıssızlığa yaren oldum...

Gelmeyeceğini bile bile, ayaklarına yol oldum...

Seni, kendime anlatmanın ağırlığına terazi oldum...

Çaresiz zamanlarda, sana çarpan saat oldum...

Sermayesini harcayamamış, fakir bir tüccar oldum...

Sevilerim içimde büyüdü, içime gömüldü, kendime mezar oldum...

SevdimSeni, gerçek miydin bilemeden, masalıma çocuk oldum...

Ah bu kızıl ikindiler, sizin müptelanız oldum...

İmkânsız bir hikâyeye aşk oldum...

Aşk diye diye aşka aşık oldum...

Göz oldum, yaren oldum, yol oldum, terazi oldum, saat oldum, tüccar oldum, mezar oldum, çocuk oldum, müptela oldum, aşk oldum, aşık oldum...

Ben böyle vuruldum...

     Tamamı 4:13 dakika... Tadımlık... 

İnayete muhtaç bir aşktı bu!

İcazeti alınamamış bir aşktı bu!

Eşitsiz, zamansız, kifayetsiz!

Adil de değildi üstelik!

Ne sana sordu ne bana..!

İstilacı gibi geldi girdi kalbimize!

Galiba biraz da umarsızdı!

Üzer mi bizi diye, 

Hiç kaygı duymadı!

Çaresizlik içinde zamanlarca kıvrandı!

Ağladı, yalvardı, yakardı!

Sendeledi, yuvarlandı, hiç kalkamadı!

İnayete muhtaç bir aşktı bu!

Bir tek salası okunmadı!

Onu da anlamadı!

İyi ki sevdim seni

İyi ki sevdim seni,

Yetimliğimi onardın...

Kimsesizliğimin elinden tuttun.

Kimliğim, yolum-yordamım oldun.

İyi ki sevdim seni,

Bir Rüveyda oldun,

Sayfalar, satırlarca sırrım,

Geceler boyu koynumda yârim oldun.

İyi ki sevdim seni,

Sabahlarıma doğan güneşim,

Kalp atışlarım, çalan şarkılarım, 

Sancıyan kalbim, şelaleden gözlerim oldun...

İyi ki sevdim seni,

İyi ki sevmişim seni...

Ne zaman seni düşünsem

Bugün sevinin sevindirin!

 

Siyer bilgimiz Sevgili Peygamberimizin (sav) 20 Nisan'da doğduğu... 

11 Rebiülevvel 1448

Şimdi niçin Ağustos ayında kutluyoruz? Ay takviminde 11 günlük önce geliş, ki bunu her yıl ramazanı şeriften biliyoruz, kameri (hicri) aylar, güneş (miladi) takvime göre yıl bazında 11 günlük kısa oluş sebebi ile ve güzel bir hikmet neticesinde Kadir gecesi gibi yılın her ayı, günü şereflendirilip sevindirilmiş oluyor. 

Aşık değilim ki aşkla hasretimi yazayım. Mücrim, mahcup ve mahzun olarak; Annem babam canım malım uğruna feda olsun Ey Kainatın Övüncü Efendim. Sallahu aleyhi ve sellem... 

Kusura bakma!

Gün 24 saat ve senin ne zaman uğrayacağın belli olmuyor kalbime... 

Habersiz, izinsiz, izansız, pimi çekilmiş bir bomba gibi bazen... 

Zavallı gözlerim infilake ne kadar da hazır ve aşina... 

Temmuz zor geçmişti... 

Ağustos neyse ki su gibi aktı, tüm sıcaklığına rağmen... 

Bu şarkıya takıldım bugün de... 

Kahvemin yanında iyi gitti. 

Sen ihtimaline teşne

Sen ihtimali diye bir şeydi vara vara vardığım. 

Zamanlarca içimde suskun bir köz gibi taşıdığım... 

O ihtimalle bir ömür yollarında kaldığım... 

Adı üstüne ihtimaldi işte! 

Y'anıyorsam devamı gelmedi diye, 

Böyle bir ihtimal bir ömre ipotektir. 

İhtimalin imhali imhasıdır... 

Anlamaz gönle, kaderin imzasıdır. 

Sen ihtimali diye bir şeydi vara vara vardığım. 

İhtimale yakınlığım kadar, sana varamadım.. 

*

Sen ihtimali filmin adı şiir başlığı gibi, hatta kitabı da vardı, film oradan uyarlama galiba. 

Şiire teşne demiştim ya...  (Bunu az daha silmeyi düşünmüştüm, yazık okuyamayacaktınız!) 

Tüm yazdıklarım bir müteşair kurgusudur, zatı şahanemden başka hiç bir canlıya zarar verilmemiştir, deyü yayınlamaya karar verdim. 

Kendi dünyasında yaşayıp, hiç bir şey'e zararı olmadan, terki dünya eylemiş insanlardan olmayı dilerim.  

https://youtube.com/shorts/f60GGrSTtNY?si=mi5-ES9sNzcJIeYf

https://youtu.be/PDDCHB_QKsI?si=jD1-7Fd-B35Qd7Y1

Alışkındır bu gönlüm

Alışkındır bu gönlüm;

Kimsesizliğe, 

Issız gecelere, 

Mahrumiyete, 

Hasrete... 

Sen beni düşünüp de

Kederlenme... 

Gittik mi

Gittin mi, eceliyle ölmüş biri gibi gideceksin!.. 

Ümidin zerresini ardına düşürmeyeceksin... 

Keçiden daha keçi olacak, 

Ketumiyet, inat denildi mi, 

Alemde akla ilk senin ismin gelecek. 

Gittin mi, ardına bakmayı unutacaksın. 

Anıları toptan dağ gibi üstüste dizip, çakacaksın kibriti... 

Duman duman göç edecek hatıralar yüreğinden... 

Gönlünde izden eser kalmayacak. 

Gittin mi, yarım yamalak, ayak sürçerek gitmeyeceksin! 

Onun gözleriyle karşılaşırsam diye

Aynalara bakmaktan korkmayacaksın... 

Şarkı da dinleyeceksin, şiir de okuyacaksın, 

Hiç birinden o seslenemeyecek sana... 

Gittin mi, bittim değil, bitirdik, nasip, kader, kısmet diyeceksin. 

Şimdi aç bir şarkı, geç aynanın karşısına, 

Gözbebeklerinin ta içine bakarak, 

Yüksek sesle kendine sor:

Gittik mi? 

[ Şarkının tamamı buraya boyut olarak sığmadığı için hep böyle biraz... ]