Hicap

"Herkes herkesi unutur dedi!" dizideki adam, kendisine aşık kadına... 

Aşka dair, aşkı terennüm eden her nefes, her mana ve her şey... 

Her şarkı, her şiir, her aforizma senin için yazılmış ve seni söyleyip dururken; unutmak, bu gönüle uğramaya hicap duyar... 

Ben de Üsküdar'a gidemiyorum üstadım

"Onlarca yıldır gitmiyorum Gümüşlük'e...

İğde ağacı yerinde değilse, yerine gelenleri görmeye katlanamam..."

Haşmet Babaoğlu

Onlarca haftadır gitmiyor, gidemiyorum Üsküdar'a... 

Karacahmet'i hizalayıp, Zeynep Kâmil'den, Ümraniye'ye uğrayıp, Kuzguncuk tarafından ruhuma, Üsküdar'a doğru esen bir rüzgâr... 

Sanki doğup büyüdüğüm sokaklara, caddelere, meydanlara sarılırken ölecekmişim gibi bir hasret... 

Hayır! 

Gidememe sebebim ölüm korkusu değil. 

Başka bir şey... 

Yalnızca kalbimin bilip yaşadığı, dile, lisana gelmez bir şey... 

Özlemek, çok özlemeye dönüşünce, o bilinen kural mı devreye giriyor ne! 

Bir şey haddini aşınca zıddına dönermiş ya... 

Çok özlemek, zıddına özlememek olarak dönmüyor elbette... 

O hasretin eksikliği, yarım bırakmışlığı yeni bir doğum oluyor, hüzne... 

Tarifsiz...