Anlaşılır belki!

Oğuz Atay, Tehlikeli Oyunlar'da:

"Yıllardır taşıyorum içimdeki çocuğu; yaşamadığı için büyümedi hiç." der... 

2025 bu adamın ölüm yılı oldu... 

Annem ve ütopyam benim dolu dolu hayata tutunma sebebim oluyorlardı. 

Annemi öteye, Rüveyda'yı da mektupların arasına uğurladığım hakikati bir şarapnel parçası gibi kalbime saplanınca; ortada ne bir gaye, ne bir yaşama sebebi/sevinci kalmamıştı... 

Şimdi anlaşılmıştır 2025 için niçin öyle dediğim... 

📌Bu şiir okuması

 📌Bu da şarkısı

Biri üzmek isterken, güldürdü!

"Marifet iltifata tabidir derler üstadım, acaba eskisi gibi uğrayan yok diye yazma şevkiniz kaçmış olmasın!? Özür dilerim kırdıysam"

- Güldürdünüz beni... 

Ve hiç tanımadığınız çok belli... 

Burası öncelikle kendim için, kendime meşgale, kendime teselli, kendimden kendime anlayacağınız. 

Bu arada değer verip (face insta gibi aktif takip imkanı olmadığı halde) yıllardır unutmayıp takip eden kendime kadar okurlarım da var, sağolsunlar. Hem de dünyanın nerelerinden, hadi bir bakalım:)