Ne ben yazmaktan usandım, ne sizler okumaktan...
Yazdıklarım nesirdi ama şiir diyemem, hüznümün kırıntıları...
*
Yorgunum Rüveyda!
Gelmeyişine, gelemeyişine, hiç gelmeyecek oluşuna...
*
Nadas mı bu yazmayışım, yazamayışım, final mi, ben de bilmiyorum...
Yorgunum...
Ramazanı şerif iyi geliyor yorgunluklarına, usancıma, doymuşluğuma... Annemsiz ilk ramazanı şerifim ve sonuncu olur inşallah...
Merak ediyorsunuz diye bu satırlar.
Hele geçen gün, şarkılarımı kaldıracağım dediğimde onlarca mail, bir dövmediğiniz kaldı:) Korkudan vazgeçtim:)
Yorgunum Rüveyda,
Gelmeyişine, gelemeyişine, hiç gelmeyecek oluşuna...
Bir denizkızı gibisin...
Bir hayalden öte, bir hayalden yakın...
Çok yakın...
Nefesime karışacak, ruhumun sokaklarında dolaşacak kadar...
Gözlerinin içinde kalsaydı gözlerim.
Ellerimin içinde kalsaydı ellerin.
Birlikte aynı denize, aynı ufka bakıp,
Aynı şeylerin hayalini yüzdürseydik.
Ömür geçiyor Rüveyda!
Azımı çok anla...
Beni düşünme,
Sen mutlu yaşa...
Şarkısını da yapalım dedik Suno can ile...
