Sonra mecburiyetler girer koluna!
Alıkoyarlar seni yolundan...
Çekip götürürler idam sehpasına!
Ölümlerden seçenekler atıverirler avuçlarına..!
Mecburi virajlarda patinaj yapsan da
Bir şeylere isyana benzer karşı koyuşlarla
Direnip çaresizce haykırsan da
Acımaz mecburiyet denilen zabıta...
Oysa iki mecburiyet arası bir kaderi taşırsın
Doğmak ve ölmek arasıdır sevmek, yaşarsın.
Vedalar, susuşlar da mecburidir, alışırsın...
Hazin bir hikâyede solarken, sebebini kendine bile açıklayamazsın..!
Hiç bir şey Rüveyda gibi olamıyor demiş şarkı.
