Sevilmek için varsan,
Ve çok sevilmişsen,
Kavuşmak yazılmamışsa,
Bu niçin senin suçun olsun ki...
Annem de bilemezdi,
Beni senin için doğurduğunu,
Günlerin ayrılıkla yoğrulduğunu.
Sakın kendini suçlama!
Çok uzun bir romanın,
Ön sözünü yaşadık diye...
Benim ömrüm kısa kaldı,
Senin gözbebeklerine...
Yakışırdık yanyana gelemesek de
Bu sessizlik, azap gibi saplı içimde.
Diyemem halimi hiç kimselere...
Küskünlüğüm sıkışır yorgun kalbime...
Sakın kendini suçlama!
Kapanmayacak bir yaraya dokunma...
