Kalbime mektuplar [45]

Kavuşamadı diye üzülüyordu. 

Sonra birden bu kederini iyileştiren bir cümle, konfeti gibi düşüverdi kalbinin üzerine:

Ya hiç sevemeseydik? 

En kuvvetli ve en zayıf yerimiz

"Üşürken ısınmaya girdiğimiz yerler acaba bizi daha mı çok üşütüyor"

     Önce katkınız için teşekkür ediyorum. 

Haram yoldan ise, kesin! Çünkü o zaman insanın kalbi, vicdan çarkı içinde sıkışır, ezilir, tarumar olur... 

Nefs ve ruh arasında medcezir... 

Başka açıdan, haram katkı yok ama aradığını bulamamak var. 

Televizyon programlarında bunu görüyoruz; aşk için yola çıkanların nasıl istismara uğradığını heba olduklarını... 

Geçen gün haberlerde çıkmıştı. Kadın, sosyal medyasında takılarıyla paylaşımlar yapıyormuş, adam da o takılara takmış aslında ve kadına aşık rolü oynayıp.. gerisini tahmin ediyorsunuz. 

Taş yerinde ağırdır, hele iyi insanların azaldığı, kötülüklerin çoğaldığı şu zamanda, olanda hayır vardır deyip, kanaat eden bir kalple, iyilikleri arttırma gayreti ile gün sonuna huzurla erişebilmek büyük kazanç. 

Sevgiye, şefkate açız. Ruhumu okşayan bir cümle, gözlerimde yağmur olmaya meftundur. 

En kuvvetli ve en zayıf yerimiz de bu duygusal açlığımız, biz hep oradan vurulduk...