Benim türküm

Bir ağıta benzer benim türküm, bestesi sır, güftesi sır, notaları sır. 

Gittikçe yalnızlaştıran şu acımasız dünyaya cephe almış, kimselerin göremediği, görse de umursamadığı saydam, mekansız bir cisim gibi... 

Kedilerin kuşların duyabildiği, insan erişimine yasaklı bir hazineye benzer benim türküm... 

Gözyaşından nasibin olacak ki belki, biraz duyabilesin... 

Yine böyle

Bakma öyle melül melül, 

Birkere 

"Aşk senin neyineydi"

dememi bekleme... 

Olacak o kadar, 

Kalacaksın kendine, 

Elin boş, 

Gönlün dibine kadar dolu... 

Olacak o kadar, 

Her alış verişte, 

Her verip alamayışın sonunda

Bir fatura..! 

Olacak o kadar üzül! 

Yeter ki göğsünü gere gere

"Değdi" de... 

"Bir daha olsa"

"Yine böyle severdim" de... 

Yine böyle severdim... 

O bir dahaları

Ufuklara dalarken, 

Apansız vuran şarkılarda

Anılarda

Tazeledikçe "değdi" de  . 

"Bir daha olsa"

"Yine böyle severdim" de... 

Yine böyle...