Sonra sen gittin

sonra sen gittin!.. 

gidişinle, 

dünya renklerini kaybetti... 

grinin ortasında kayboldum... 

günlerin ismini, 

tebessüm etmeyi, 

yaşama sevincini, 

baharları unuttum... 

sen gittin!.. 

yarım kaldı her şey... 

eksik olan, 

tamamlanamadı bir daha... 

kalan tek umudum, 

kapanmasını beklediğim 

dünya perdesi oldu... 

Benim türküm

Bir ağıta benzer benim türküm, bestesi sır, güftesi sır, notaları sır. 

Gittikçe yalnızlaştıran şu acımasız dünyaya cephe almış, kimselerin göremediği, görse de umursamadığı saydam, mekansız bir cisim gibi... 

Kedilerin kuşların duyabildiği, insan erişimine yasaklı bir hücreye benzer benim türküm... 

Gözyaşından nasibin olacak ki belki, biraz duyabilesin...