Şiirin bittiği yerdeyim

Uzaklardan bir esinti gibi, 

Boğaza oturmuş bir yumru sanki

Ağlasam belki hafifleyecekti

Akşamın kıyısında, 

Şiirin bittiği yerdeyim... 

Güzel sevmek yetmiyor, 

İyi niyet bu dünyada görülmüyor

Adamın hası, kadının alâsı bilinmiyor

Hüznün kıyısında, 

Şiirin bittiği yerdeyim... 

Yıllarımı Rüveyda'ya verdim

Belki de heba ettim, bilemedim! 

Sayfalarca cümleler dizdim, 

Tükenişin kıyısında, 

Şiirin bittiği yerdeyim... 

Sevmenin ödülüymüş yalnızlık, 

Yalnızlığın ödülü Hakka yakınlık... 

Öyleyse gam yok, bu bahtiyarlık, 

Can çekişmenin kıyısında, 

Şiirin bittiği yerdeyim... 

https://youtube.com/shorts/-Xawa-vXwAg?si=gwdvrdJehQ4dHFzE

Bu mail güldürdü

Sanki herkes işbirliği içinde anlaşmışlar, evlen de evlen! 

İyi ki az bunalıp bir dua istedik. 

Biz de biliyoruz ısmarlama gibi ve biraz da konforlu sekerat bir istediğimizi... 

İyiler gibi yaşayan iyiler gibi de iyi ölürmüş... 

En azından iyiler gibi olamadığımıza çok üzgünüz, bu da bir şeydir ve çok şeydir. 

Ama konuya ilişkin evlen diyen şu Don Kişot maili güldürdü. Çok sevimliydi. 

Bir de sosyal medyaya geri dön diyorsunuz, sonra da Muratzedeler konvansiyonel savaşı:) 

Bu sabah ki telefonda da erkek kardeşim aynı konuya getirdi lafı. "Resmi evlenmen şart değil ama bir sevgilin olsun, uzun süre tanı takıl abi" minvalli tavsiyelerde bulundu. Canım ya hem kardeş hem sırdaş, arkadaşım benim. Üzülüyor yalnızlığıma... 

Lakin bunca ısrarın ardında bazen, 

galiba herkes bu ölgün halli adamdan kurtulmak istiyor, diye iç geçirmiyor da değilim.:)