Yaramızı sevdik

Belki de zamanla yaramızla yaşamaya alışacakken biz bir de sevdik yaramızın derininde sakladıklarımızı...

Her şarkı, her dokunaklı söz taze tuttu onu ve biz bir çiçeği ölmesin diye sular gibi gözyaşı döktük üzerine...

Video kısa bir süre için... 

Seninle biz çok sevdik

Ateşlerde boğulduk, sularda yandık.
Yazlarda üşüdük, zemheride kavrulduk.
Geceleri uykularımız dinlencemiz değildi.
Gündüzlerimizse gecelerimiz gibiydi...
Çok sevmiştik,
Seninle biz...

Dolunayın med-cezirleri bile,
Bizden istikrarlı idi.
Ne sevdiğimiz belliydi,
Ne de -haşa- sevmiyoruz diyebildik.
Ruhlarımızda doruklara çıkarken,
Bedenlerimiz için ayrıca kıvranıyorduk...
Biçare çırpınışların girdabında,
Hasretin gazap kamçısında ağlaşıyorduk.
Çok sevmiştik,
Seninle biz...

Böyle böyle hasrete yazılmış
Bahtsız bir hikâyenin ecelini beklesek de,
Öleceğimize de inanamıyorduk çünkü
Çok sevmiştik,
Seninle biz...


https://youtu.be/4PLs9XbXF6w?si=yEvfGrmB2xfL4lXv

İnsanların yoğun saatlerinde paylaştım ki yabancılar göremesin.