22 Temmuz 2026 Çarşamba

Annen gibi sevecektim seni


Uzakların yakınlığındayız, 
Sanki elimi uzatsam dokunacağım! 
Bir yankı, bir ateş, bir sızı, 
İçimin labirentlerinde gezinir durur, 
Gezinemezken elim saçlarında... 
Bakar durursun bana aynalarda.... 

Sen Ey! 
Yüzünün eşiğinden kelebekler öpsün, 
Hem ben annen gibi severdim seni... 

Bizim elimizde olanlar, 
Gönlümüzdeki kadar çok değildi sevdiğim, 
İmkân de, kader de, gayret de
Lakin sakın gelmedi, istemedi deme! 
İnsan biraz da yenilgiyi kabul edendir. 
Yenilgilerle büyüyerek, hakikati görendir... 

Sesini duymadığım, 
Sana seslenmediğim her günümü, 
Gri kefenlere sarıp da gömüyorum! 
Aşk bir kitabın sayfalarında mahpus! 
Beraat etse sımsıkı sarılacağım, 
Kokulu kokulu öpeceğim ince boynundan... 
Gecikmesinin, yıllarımın hesabını soracağım.  
Sonra sessizce birlikte ağlayacağız. 

Ey sen! 
Yüzünün eşiğinden kelebekler öpsün, 
Hem ben annen gibi sevecektim seni... 

Gitmeliyim bana iyi gelmeyen bu dünyadan! 
Yüzünün eşiğinden kelebekler öpsün, 
Oysa ben, annen gibi sevebilirdim seni... 
Oysa ben... 


Böyle tecelli edince

"Önce kalabalıkları 
ve kabalıkları terk ettim. 
Bu zor olmadı... 
Sonra, zora talip olup; 
kalabalık yalnızlığımın duruluğu için beklemem gerekti. 
Bu süreçte okumak ve müzik dinlemek bana yardım etti. 
Tabii araya kendi kendimle -sesimi kullanarak- konuşmalarımı katmazsak..." 

Murat Mesut/ Ruhumun fısıltıları; sayfa bilmem kaç:) 

Yeni kitabınız mı çıktı diye sorup, kitap sitelerinde arama yapmayın:) 
Latife... 
An'da ruhumun esintisi böyle tecelli etti.