nereden bilecektim

bir şarkının zülfüne tutunurken

ağıt ağıt dökülen sözlerin uçurumuna yuvarlanacağımı 

nereden bilecektim... 

nereden bilecektim, 

seni unutmanın imkansızlığında 

hasretten çıldırırcasına 

son nefesime adımlayacağımı... 

nereden bilecektim, 

sen ve ben'in asla biz'in içinde sarmaş dolaş olamayacağını, 

bir şarkının zülfünden 

koca bir boşluğa düşeceğimi... 

 

Bekledim

Sonunda kavuşmak yoktu, 

Çünkü

Sonu yoktu... 

Yine de bekledim... 

Bekledim, 

Olmayacağını bile bile

Bekledim. 

Beklemek yoldaşım oldu. 

Sen diye beklemeye dokundum, 

Saçlarını taradı parmaklarım, 

Yüzün avuçlarımda, 

Gözlerine daldım... 

Dudaklarına konuştu dudaklarım. 

Günbatımları hiçliğin başlangıcı oldu, 

Kayboldum,. 

Bulunmak istemedim... 

Zaten kimse de farkında değildi. 

Bekledim, yalnızca bekledim. 

Rüyalarımda da 

Ben hep bekledim, 

Senden bir nişan, bir ışık... 

Beklemenin fısıltısını dinledim, 

Beni teselli, teskin edişlerini... 

Sen diye, 

Beklemenin varlığını sevdim, 

Onunla konuştum, 

Seni konuştuk. 

Yokluğunu... 

Razı oldum. 

Kabullendim... 

https://youtu.be/eoZuwoR_GDM?si=0rd4q8S65XX9UfuT