Öbür yanım insanları hiç sevmiyor!..
Bu da benim muhteşem paradoksum...
29 Mayıs 2026 Cuma
Özneyi yakıyorum Rüveyda!..
Yeni bir şey gibi duran,
Aslında eskinin,
Yeniyi giymesi gibi bir şey...
Yoksa yorulsam da
Vazgeçmezdim senden Rüveyda!
Ve biliyordum ki;
Seni severken, seni beklerken,
Ömrüm bitiyordu Rüveyda!
Feda olsun da...
Masal gibi ama değildi,
Olmazların en olmazında,
Tutkulu tarifsiz bir ütopya...
Vuslat yoktu ama güzeldi, değdi.
Biraz üzgünüm son sayfayı yazarken,
Pişman değilim,
Senli mahrum zamanlarıma Rüveyda...
Sen,
Bir kitaptan çok fazlasıydın...
Taş değmesin narin ayaklarına.
Papatyalar, gelincikler dizilsin yollarına.
Ve işte kalp ağrısı bir veda...
Sensiz çok üşüdüğüm için;
Özneyi yakıyorum Rüveyda!..
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)