Nicedir beklemiyorum

Nicedir beklemiyor, 

Bekleyemiyorum... 

Aşktan ve sevgiden yana ne varsa

Her hakkı mahfuz olamadan

Her hakkı heba olarak tamamladım, 

Şu bir daha gelinemeyecek

Telafisiz ömrümün son sayfasına...

Aşk bana el olmadı ama elin oldu. 

Ellerim boş, kalbim aşkla doluydu... 

Artık beklemiyor, 

Bekleyemiyorum... 

Yalnızlığıma dokunacak ne varsa, 

Uzağına kaçtım. 

Terasüstü kulemde, 

İçimdeki uçsuz bucaksız yollara vurdum yüreğimi... 

Boşluk

Yokluğunun olduğu yerde, kocaman bir boşluk ve o boşlukta üç nokta, tamamlanamamış bir hikâyenin hazin izbesi gibi... 

Çaresizliği, özlemeyi, istemeyi aşan bir şey, yokluğunun olduğu yerde dönüp duran o kocaman boşluk... 

Hâyâl gibi uzak, nefes kadar yakın, sahile vuran hırçın dalgalar kadar gerçek, savrulup duruyordu o kocaman boşluğun ortasında... 

Yokluğunun olduğu yerde, yoksun bir adam, yaşanamamış bir geçmişi yaşarken, eceline sürüklenirken, yazık bir hikâye ile veda edecekti hayata...