Çünkü
Sonu yoktu...
Yine de bekledim...
Bekledim,
Olmayacağını bile bile
Bekledim.
Beklemek yoldaşım oldu.
Sen diye beklemeye dokundum,
Saçlarını taradı parmaklarım,
Yüzün avucumda,
Gözlerine daldım...
Dudaklarına konuştu dudaklarım.
Günbatımları hiçliğin başlangıcı oldu,
Kayboldum,.
Bulunmak istemedim...
Zaten kimse de farkında değildi.
Bekledim, yalnızca bekledim.
Rüyalarımda da
Ben hep bekledim,
Senden bir nişan, bir ışık...
Beklemenin fısıltısını dinledim,
Beni teselli, teskin edişlerini...
Sen diye,
Beklemenin varlığını sevdim,
Onunla konuştum,
Seni konuştuk.
Yokluğunu...
Razı oldum.
Kabullendim...
