Margit Schreiner / İnsan doğası
*
Bendenizi yazardan sayarlar mı bilmem ama şöyle bir geriye dönüp baktığımda, varlığımı yazdıklarımın arkasına, arasına gizlemedim. En azından böyle bir amacım hiç olmadı. Zaten sade, duru, basit cümleleri olan biri istese de saklanamaz...
Günlük hayatımda nasıl politik, stratejik olmadım ve böyle olmaktan uzak durduysam, yazarken de kalbim kalemimin ucundaydı...
İnanmadığım hiç bir şeyi yazmadım.
Kelimeler canlıdır.
Yazarken onlara ne kadar ruh katabiliyorsak, o kadar uzun ömürlü olurlar...
Kendimi saklama maharetim olmadığı için, pek çok şeyi ya yazamadım ya da yazmışken sildim siz okuyamadınız...
Onlardan biri de tadamadığım babalık duygusu idi, diyerek noktalayayım...
