Güven bitmiş aşka …
Aldatılmış yalanlarla…
Bambaşka biri olarak tanıdıysa…
Biliyorsunuz ki aşk olmazlara meyyal …
Doğru insan diye seçmiyor ki …
“Ölümler ölümlere ulanmakta ustadır, hayatsa bir başka hayata karşı."
İsmet Özel
Başka bir hayatın doğru olduğunu nasıl anlarız…
Biz renklerimizi arıyoruz aslında…
Örneğin ben aşkın büyüsünü seviyorum…
O heyecanı
O coşkuyu
O istemsiz gülüşleri...
Yoksa Mecnun’un aşık olduğu Leyla çok mu güzeldi?
O, tutunduğu hissi sevdi…
Aşk aslında kör değil , seçici bir görme kusuru…
Zihin aklamak için bir avukat gibi çalışıyor kalbe…
Kalp dinliyor mu
Asi o….
İki kalp birbirini seviyorsa aşk orada güzel
Diğeri safi delilik…"
Gönderdiğiniz görseldeki fikre katılırsam, psikolojik bir vakıayı onaylamış olurum!
"Benim kavgamdır o, aşk diye tanınan" İsmet Özel
Benim de bir yudum tesellimdir aşk diye sayıkladıklarım.
Arayışım.
Aldanışım,
Kaçışlarım.
Kanışlarım...
Yakarışlarım...
Ne ben ona varabildim, ne de o benden taraf gelebildi...
Evet , tutunduğumuz hissi sevdik…(Bunu özellikle kalın yazı yaptım.)
Sonu olmayan yollara gönüllüce düştük...
Muhyiddini Arabi, Hallacı Mansur ya da bir Hz. Hüdayi ruhundan esinti kadar nasibimiz olsa, aşkın Allah'a yolculukta çekilen kutsal çile olduğunu, muazzam bir iç yangını olduğunu fark ederdik...
Rüveyda diyorsa bil ki adlı Mevla'dır...
Mevla'ya henüz vasıl olamadıysam, olanlardan Mevlana'dır...
İç yangının Allah'a olursa, onu gören fe firru (Zariyat:50) koşulacak yolu da açacaktır... O zaman dünyanın oyun ve eğlence/aldanması ayan olacaktır...
Teşekkürler 🌹
