Sevgili Haşmet Babaoğlu'nun not defterinden...
Bu ay bu moddan ayrılıp, büyük bir risk alıp, evimde tadilata başladım. Daha sırada boya badana işleri ve sonra teras...
Prensip olarak evime kolay kolay usta çağırmam.
Ya söz verdikleri gün ve saatlerde gelmezler ya da bir yeri yaparken başka bir yerinize zarar verip, "pardon abiyle" arkalarına bakmadan sıvışırlar... İnsan onlarla sürekli yaşamak zorunda olsa, sabrından dolayı veli olur...Zamanında gelmediklerinde arayıp, gelmedin falan demek yok!
Çok şükür birçok şeyin tamirini başarabiliyorum da bu tür sinir edici ve üzüntü verici durumlarla ayda yılda bir karşılaşmak zorunda kalıyorum...
Hayatımda belirsizliği hiç sevmem... Bu, aşka benzemez!
Aşk, belirsizlik içinde gizlenmiş bir belirti...
Sözün namus, şeref, haysiyet, karakter olduğu zamanlardan, sözün yere, ayağa düştüğü şu zamanlara tahammül etmek zorunda olmak, tam bir eziyet benim gibiler için...
Bir süreliğine: "Ertesi gün üzerinde ince bir battaniye gibi serilen bir kederle uyanacak, günün taleplerini erteleme arzusuyla bir süre daha uyumaya çalışacak." modumu ertelemek zorunda kaldım anlayacağınız.
Bir şeylere sinirlenmekten, içimde saklı hüzünlerime fazla zaman ayıramayacağım...
Battaniye ile kısa bir mesafe...
