seni özlemek

Kışın paltosuz evsiz 

ayazda üşümek gibidir,

seni özlemek...

Annesini kaybetmiş, minicik yavru kedi çaresizliğidir,

seni özlemek...

Kan çanağı seherleri sıcacık gözyaşlarıyla yıkamaktır,

seni özlemek...

İsmine kalp kuytumda, 

düğümlerce ahlar çekmektir,

seni özlemek...

Viran olası ömrümde, 

senli rüyalara kaçmaktır, 

seni özlemek...

Dokunmadan, saçlarında kaybolmadan, 

hâyâline razı oluştur,

seni özlemek...

Sana b'akıp kıyamamak, 

kendimi de acımsamaktır, 

seni özlemek...

Olmaz bir masalın sayfaları arasından çıkamamaktır,

seni özlemek...

Kızıl ikindileri kaçırmadan, 

teras senfonilerinde 

her gün yeniden ölmektir,

seni özlemek...

Bir sürgün oluşun uçurumunda, 

ismine tutunmaktır,

seni özlemek...

Gülü koklamadan, diken acısıyla, 

bir ömür kanamaktır,

seni özlemek...

                          ~~~

TEŞEKKÜR 

https://youtube.com/shorts/D67zpDSxcyw?si=xYH69lWbFvpFPe60

Yine emeğiyle bir güzelliğe imza atan Sevgili arkadaşıma çok teşekkür ediyorum.  

Özlemek yok artık

Demiştim sana, hergün aynı yerde, aynı saatlerde, aynı sağanaklarda ıslanacağım diye...

Özlemek yok artık, ölmektir bunun adı...

özleyeceksin

Özleyeceksin!

Kanının eskisi gibi hızlı deveran etmediğini, günlerin sıkıcı ve geçmez olduğunu, neşeni kaybettiğini göreceksin...

Özleyeceksin!

Renklerinin kaybolduğunu, nefesinin konuşmaya bile yetmediğini, takatsizlikten çaresizliğin koynuna yuvarlandığını acı acı bileceksin...

Özleyeceksin!

Gecelere kaçsan uyku tutmayacak, yatağında döneceksin. Sabahlara uyansan için solgun, sevinemeyeceksin...

Her yerde ve her şeyinle eksiksin....

Özleyeceksin!

El ele çiftler görmemek için şehre inmek istemeyeceksin. Dizilerde için için ağlayacak, şarkılarda sellere karışacak, şiirlerle teskin olacak, sevmeyi yeniden keşfedeceksin...

Özleyeceksin!

Özlemeyi ayrı güzel bulup, ayrı seveceksin. 

Özlemenin zirvesinin, kavuşmak kadar kıymetli bir duygu olduğunu teslim edeceksin. 

Hece hece, harf harf yeniden sevecek, çok seveceksin...

Özleyeceksin!

Yanağından süzülen hüznünle yetim bir çocuk gibi yorganın altına saklanıp, ölmek isteyeceksin. Özlemek ölmek gibi bir şey olduğunda, sen tamamlanacak, sen olacaksın...

Hayatının en zorlu sınavında sayısız şeyler öğreneceksin.

Özleyeceksin!

Özledikçe güzelliğin artacak. 

Bakışların, duruşun değişecek.

Ufuklara bakarken, çayını yudumlarken, yalnız kahve fincanındaki sesle irkilirken, aynı şarkıları mırıldanırken, "iyi ki özlediğimsin" diye gözlerini mesut kısarken, olgun bir tebessümle kendine bile artık bir şey söylemeyeceksin...

Özleyeceksin!

Ve özlemene sebep olana tüm olumsuzluklara ve vedaya rağmen, teşekkür edeceksin...

https://youtu.be/dzKgjDO1CdQ

kendi halinde

Usanacaksın,

Sevmekten, 

Özlemekten...

Vazgeçeceksin!

İşte o gün,

(Kendi halinde)

Yaşamaya yeniden başlayacaksın...

Yaşamak özlemektir

Özleyen bir yüreğin varsa, 

ayrılık yakmasın yok yere canını...

Bir yürek, özlediği oranda hakiki bir güzelliğe ulaşabilir.

Özlemek yaşamaktır...

bakma sen

Bakma sen sessizliğimize,

Özlemek, yüreğimizde hep bâki...

Pervane kelebeği

Pervane bir kanatlı böcek. (Kelebek demeyi tercih ederim. Pervane aşk/nur kelebeği gibi...)

Gözleri çok küçükmüş...(Yalnızca nuru görsün diye.)

Geceleri etrafını iyi göremezmiş. Aydınlık cisimleri ararmış. 

Işığa meftun, ışığa, nura aşık...

Bir ışık bulmaya görsün, kendinden geçer ve etrafında dönmeye başlarmış. Döne döne (semah) sarhoşluğu, baş dönmesi artarmış. Bu aşk sarhoşluğunda yangının içine düştüğünü fark etmezmiş bile...

Özlemek pervane kelebeği olmuş, hasret yangınlarında aşka ermiş...

Çabuk öğrendim

Çabuk öğrendim,

Özlemekle nasıl koyun koyuna 

yaşandığını,

Ayrılıkları her gece 

hasretlere sarıp da uykulara kaçmayı...

Çabuk öğrendim,

Bir resme bakıp da 

dokunamamanın ızdırabını,

Sessizliğin içinde seni aramayı,

Vurgun yemiş günlerin 

peşine takılmayı...

Çabuk öğrendim, 

Senli kelimelere sarılmayı,

Her şarkıda yeniden ahlamayı...

Çalmayacak kapılara bakmayı,

Gri bir ömürde 

seni sensiz  yaşamayı...

Özlemek üzerine

Hep uzakta olan özleniyorsa, özlemenin, sevginin künhüne, özüne varılamamış demektir!

Konuyu bu şekilde  yörüngesine oturttuktan sonra azıcık açarsak; öncelikle, özlemek uzakta olanadır. Bu bir evlat, eş, sevgili, anne-baba, vatan olabileceği gibi, bir cennet özlemi de olabilir...

Özlenecek bir şeylerin var, ne güzel. Kavuşmak ikinci fasıl. Önce bardağın dolu tarafını görmeli. Yani özleyen seven bir kalbin var. 

Seven özleyen her kalp içinde güzel, latif duygular barındırıyor demektir. İnsan olmanın olmazsa olmazlarından...

Ömür boyu kavuşamadığı halde, sevmekten, özlemekten asla vazgeçmeyen insanlar, mahrum değil, bilakis zengin insanlardır. Kalpleri ölmemiştir. Bu duygular, karşılığında kavuşma olmasa bile kişiyi canlı tutar. 

Bir de yakında olanı özlemek var. Öncelikle muhabbetullah. Yani Allah'a duyulan sevgi, saygı ve hasret/haşyet. 

Sonra bu annne-baba, evlat eş olur... İnsanın yakınındakini özlemesinin anlamı biraz daha farklıdır, aşkın bir sevme biçimidir ve sevdikçe seversin, yorulmazsın, doyamazsın. 

Uzaktaki yakınını ise özledikçe özlersin, kanamazsın. 

Sonuç olarak özlediğin birileri, bir şeyler varsa yaşıyorsun demektir.

Özlemek diye bir yer!

Özlemek diye bir ülke, renk, mevsim, koku var!

Haritalara sığmayan, 

Lügâtlerde yazılsa da tarife sığmayan,

Sabâ rüzgârında ayan olan, 

Kızıl ufuktan göz kırpan, 

Bir hüzzama, uşşak katan,

Bir dizede mısralar saklayan,

Ah ile iç çektirip,  zâri zâri ağlatan...

Özlemek diye bir yer var ki

Gönül ocağından tüter dumanı...

Özlemek çıldırtan bir yankı olur

Özlemek, 

Bazen, çıldırtan bir yankı olur..!

Sağır olasın,

Bağırasın, haykırasın gelir!

Sağanaklarca ıslanasın!

Dağları taşıyan omuzların,

Bu derdin zerresini taşımaz olur!

Çöker, çökersin!

Sevmenin bedelini,

Hergün yeniden ölerek ödersin..!

Özlemek mahcup

Özlemek mahcup, 

benim nefeslerimden, 

iç çekişlerimden...

Uzaklık suskunluktan bir idam elbisesi giymiş, ölmeyi bekliyor!

Musiki hangi makamda titrese suçlu! Gözlerime gözlerime sıkıyor!

Saçların ruhuma dolanmış bir sarmaşık, sarıyor ama kokusunu saklıyor!

Dudakların kırmızı rujun ardına saklanmış, ne güldüğü ne öptüğü fark edilmiyor!

Gözlerin, bir tek gözlerin seni ele veriyor. Sen de benim gibi seller içinde yangınlardasın...

mezar!

Özlemek denen şey,                içimde gömülü 

bir mezar!

içimde biriktirdiğim uzaklarım var benim!

içimde biriktirdiğim uzaklarım var benim!

sürekli çalan aynı melodi gibi,

aralıksız

ve ıslak bir gri..!

göz yaşlarımdan inşa ettiğim hayallerim var sonra benim!

ne zaman fırsatını bulsam, 

onların seline bırakır, 

akarım,

dilimden bile gizlediğime...  

sebepsiz değil!

hüznün bunca zaman ruhuma sarmaşık gibi dolanması!

bir ben bilirim canıma yapışan kederleri..!

bir sen hissedersin kıyısından keşkelerimi!

içimde biriktirdiğim uzaklarım var benim!

uzaklarımı yakın eden bir de senim...

sürekli bilersin sana olan hasretimi,

paslanmak, yosun tutmak, kurumak yok bu yüzden...

nefesin dolanır sonra her gece boynuma,

utangaç bir eda ile girersin koynuma...

sevişmesiz, sevecen bir buse sadrıma,

olmasın sabah, uzanalım böylece sonsuza...

sevgili!

biliyoruz ikimiz de

vuslatın lügâtlerimize yazılmadığını!

firak odunda bir ömür yanacağımızı..!

hadi kahve içme vakti,

ha unutmazsın biliyorum;

yanında yine aynı şarkımızdan bir duble daha...

https://www.youtube.com/watch?v=1wvStVJuCeQ

Özlemek değil bu!

 

Özlemek değil bu!

Öyle olsa bir yerden sonra,

Baş edilebilirdi belki..!

Lügatlerde tanımı yok!

Şiirlerde izi çok!

Romanlara sinmiş!

Şarkılarda boy gösterir!

Duvarlarda avaz avaz!

Hayır, hayır!

Özlemek değil bu!

Daha derin,

Daha yakıcı!

Daha sarsıcı!

Özlemek olsa, 

Zamanı yarana tuz gibi basar!

Ardına bakmaz,

Kalabalıklara karışırdın..!

Oysa karışıksın zaten!

Karma karışık!

İçinin çıkmazlarında, 

Kendi ayazlarında...

Kendi gecelerinde,

Öylesine sessiz

Öylesine kimsesiz

Ve 

Öylesine çaresiz..!

 

özlemek denen şeyi (1040)

 

sen hem tamlayan

Sen hem tamlayan, 

Hem tamlanansın!

Özne de sen yüklem de!

Fiiler adınla çekilir.

Sana uyumak. 

Sana uyanmak,

Seni yazmak gibi...

Özlemek bile fiildir mevzu sen olunca!

Sen hem eksik yanım, 

Hem tamamlayanımsın...

 

Özlemek nimettir

Kavuşamıyorsun, dokunamıyorsun diye bu sitem niye ey gönül?

Özlemek gibi bir nimeti taşırsın derununda. 

Özlemek kalbi canlı tutar, besler, yaşadığını fark edersin...

Nice kavuşanların, özlemi yitirdiği şu dünyada bu nimetin kadrini bil!

hayat seni öyle bir hale getirir ki!

Özlemekten, kavuşamamaktan şikâyet ediyorsun, etme!

Hayat seni öyle bir hale getirir ki özlemeyi özlersin!

özlemek hep baki

https://www.youtube.com/watch?v=pdgZP9Sca2c