Özledim seni şehir dedikçe içim, koşup gelmeli, günlerce kalıp, İstanbul'u gezmeliydim.
Paşalimanı, Kuzguncuk, Beylerbeyi, Çengelköy, Vaniköy, Kandilli, Küçüksu, Anadolu Hisarı, Kanlıca'ya kadar olan semtlerden birinde olabilirdi. E sahil şeridinde denizi de gören bir yer olsaydı, olmuşken...
Şehirlerin, yoğunluğu semtlere taksim sinmiş ruhları vardır. Bazıları ruhunuza öyle iyi gelir ki...ya da tersi... Çoğu kez insan bunun farkında olmaz.
İnsandan huy, şehirlerin semtlerinden ruh geçişi vardır.
Baskın olan, edilgen/zayıf olana sirayet eder.
Nasıl ki uzun süre sahipleri ile birlikte yaşayan ev hayvanları ile sahipleri birbirlerine benzemeye başlıyorlarsa, şehirlerdeki insanlar da yaşadıkları şehre benzemeye başlarlar. Tek farkla ki iyiler iyi semtlerin ruhunu kötü mizaçlılarsa kötü semtlerin zulmetini yansıtırlar.
Üsküdar gezimde ikindi ezanını -gelmeden önce olmazsa olmazlarımdan- beklerken bir melekle karşılaştım...
Camii avlusunda, şadırvanın solmuş yazılarını altın sarısıyla tekrar yazanları izlerken, 10-12 yaşları arasında bir kız çocuğu, yakınımdaki kadınlara elindekini göstererek bir şeyler söyledi. Onlar almayınca beni geçip başka insanların yanına gitti.
Yine o insanlarda almayınca dayanamadım çocuğun yanına gittim. Geldiğim taraftakileri işaret ederek onlardan sonra bunu satmak için neden benim yanıma da gelmedin dedim. "Aslında gelirdim amca ama o kadın...(duraksadı, ben ee deyince) beni tersleyince uzaklaştım oradan!"dedi.
Bunu söylerken sesi öyle bir ağlamaklı olmuştu ki, belli ki gururu kırılmış, çok incinmişti.
Halinde yaşından büyük bir vakar vardı. "Nerelisin?"dedim "Filistin, Gazze" dedi, burada okula başlamış çok iyi Türkçesi vardı annem hâlâ Türkçe bilmiyor dedi.
Ev yapımı reçel satıyordu. Onun üzüntüsünü gidermeye çalışarak ayrıldım.
Suriyeli de olabilirdi.Filistinli Gazze'li de olmayabilirdi bunun hiç önemi yok.
Tabii kadınlara neden kızı terslediniz diye soracak halim yoktu. Onlar benim doğruca o meleğe gittiğimi zaten gördüler!
Vedduha suresi geldi aklıma:
10.ayeti meali:
"El açıp isteyeni de sakın azarlama!"
Son dakika notu: Önceki Üsküdar 2'de bahsettiğim Sığınağım Yardım Derneği'ne sevgili okurlarım da göndermeye başlamış. Hatta dekont göndereniniz bile var. Bir güzelliğe birbirimize sebep olarak ortak olmak mutluluk verici. Allah razı olsun.
