30 Kasım 2023 Perşembe

Devam edişim

Hangi martı telaşında unuttun kendini yine ..
gözlerinde bin şehrin susmuş sokak lambaları.. 
ayaklarında eski bir yetimlik.
Bunca darmadağınken bile öylesi güzelsin.

Elimi uzatıp dokunsam dudaklarına.. kesiklerimden en çok sen korkacakken neresindesin göğün.. Hangi bulutun küslüğüsün rüzgâra.
Tuzlu bir deniz kadar yakıcısın.. dalgalar kadar da acımasız.
Gözlerine eğilsem.. yansam ve yansam sönmesem bir daha.. ısınamayacak kadar soğudu mu nefesin.

Bak ben hiç değişmeden buradayım.
Alıp başımı gitmemeye inat ederken kuytularından.. 
özlemek diyorum adına.. 
çok özlemek.
İnciniyorum.
Göğsüme çarpa çarpa avuturken denizi ve seni.. anla istiyorum.. hiçbir savaş çocukluğu kadar temiz olmuyor insanın. 
Hiçbir yara geçti diye unutmuyor.
Seni darbelerinle çok seviyorum.

Savrulup biriktiğin koynumda martı çığlıkları.. saçlarımda beyaz bir mevsim.
Ben sonsuz bir başlangıcım hala sen benim devam edişim.
Seni görüyorum, duyorum seni.. seni haykırıyorum sana..
Bunca darmadağınken bile öylesi güzelsin.

Ayakların ellerin olup iliklerken seni yeryüzüne inanıyorum gülümseyeceksin.. gülümseyeceksin ki çukurlarına dolacağım.
Yükselirsen kanatlarım büyür düşersen topraklaşırım.
Korkmuyorum.
Dalgaların buz tutuşu öldürmüyor denizi.

Madam Su (Su Kalemi)



Hatır başka bir şey!

Birlikte iyi geçen zamanlarda iyi olmak kolay iş ve zaten hayatın doğal akışı içinde olması gereken...

Demem o ki, yollar ayrıldıktan sonra da kişinin -insan olarak- bir hatrı (hatırı) kalmalı insanda...
Hem de her şeye rağmen...
Bu hatır sayış, aynı zamanda insanın kendisine de saygısıdır. Eskiler buna kadirşinaslık derlerdi, bu asil haslet de eskilerde kaldı ne yazık ki...

Affedersiniz, öküz öldü ortaklık bitti, anlayışında olan çıkarcı tüccarlar uzak olsunlar naif ruhlardan...

Hatır bilin, insana değer verin, hataları vardı diye kimseyi gömmeyin, kınamayın. Şefkatli ve merhametli olun. 

Çok sevdiğim saydığım çocukluk arkadaşımla, gün geldi dargın düştük. Ama bugün bana ihtiyacı olsa, o kırgınlığımı bir kenara iter, koşarım ona... Bu, vefadan öte hatır bilmektir. 

Başka bir örnek; zaman hırsızı facede samimi dertleştiğim dostlarım vardı. Haliyle hesabımı silince yollarımız ayrılmış oldu.
Vefalı bir arkadaşım orada 3.kez şiir videomu paylaştı. Yine görmezden gelmeler...
Uzattım, sen bunu yapınca, bana değil, kendine (mazideki sana, samimiyetine, dostluğuna) like vermiş oluyorsun...Yoksa orada beğeni sayısı konu/umrum dışı. 

Benim bunu, kırılıp, burada konu edinmiş olmam da hatır bilmekliğimdendir...
(Bir kere daha iyi ki hesabımı silmişim dedim. Az insan, çok huzur.)

Not: Bu vesileyle değerli yorumlarıyla onurlandıran hiç tanımadığım adamlara ve vefalı arkadaşlarıma teşekkür ediyorum. Ve gerçekten facede ne olup bitiyor bilmek istemiyorum.

Evim evim güzel evim. Bloğum yani 😌 
Uzun zamandır istatistiklere bakmıyorum. 1656... Bugün tarihi rekor olmuş... 
Hayat ne zaman incitse, tesellisi de hazırdır iç cebinde...
 Teşekkürler 🌹