ayrılıklara

Uzaklara, olmazlara, aykırılıklara ayrılıklara...

Ne çare, bahtıma doğmamışsın Rüveyda...

Yansımalar 35

"Ne sen geldin, ne de senden bir mektup..."

[Rüveyda'ya Mektuplar,  sh: 38]

Meğer, bir hazanın başıyla sonu arasındaki serüvenimmiş yaşamak sandığım...

Nice mevsimler,  bulutları peşine takmış rüzgârlar gibi gelip geçecekmiş gözlerimden...

Ne vakit sevmeye cüret etsem, kursağımda bir yumru gibi nefesime çöküp, burnumdan getirecekmiş hayat...

Vakitsiz teğet geçmelerin toplamıyla çarpılışımmış umup da umulmayışlarım...

Meğer, mevsim sonu bir durakta kaçırılmış otobüsün ardından üşümek gibi kalakalmakmış buralarda hayat...

Bir hasreti, bir hâyâle sarıp, yapayalnız akıp giden bir ömrü, ufuklara dalarak, biraz küskün, biraz kırgın izlemekmiş...

"Ne sen geldin, ne de senden bir mektup..."

Bu da sana son mektup!..

https://youtu.be/_q7h3DNB60A?si=qqWdagNtIlFB9_p1

Birgün suçlarsan beni

Birgün suçlarsan beni, 

Aklımı geç, 

O, en başından senden yana değildi, 

Hatta mantık diyerek, bize karşıydı da...

Birgün suçlarsan beni, 

Sözden anlamayan kalbimi suçla, 

O sana, bize hiç toz kondurmadı, 

Dünü, bugünü, yarını bir anda topladı,

Kaygısız, hesapsız, anda seni yaşadı, 

Bazen bahar yağmurları, bazen hazanda fırtına, 

Hep seninle dopdoluydu...

Biliyor musun, 

Gidişimizle de boşalmayacak...

Hayat kırıklığı

Hiç bir şey tam olmayacak, 

Belki yarım da...

Kalmayacak tadı damağında,

O güzel anlar sadece ruhunda...

Elle tutamaz, başa saramaz,

Tekrar yaşayamazsın...

Hiç bir şey tam olmayacak,

Belki yarım da...

Her şeyden biraz, 

Sonra birden de az...

Sorular doğacak, 

Cevaplar ölecek, muammadan...

Ve her şey geçer insandan...

İnsan bile geçer hayattan,

Geçmeyecek hayat kırıklığı...  

Aldırma sen

Vedalardan yorgun, 

İnsanlardan kırgın bir adamım ben...

Her başlangıcın bir bitimi olur,

Sitemlerime aldırma sen...

Bir an olsun anılara dönüp bakma

Yanlış bir adamla doğru bir son yazılamazdı...

Bu matematikle zaten bir sonuca varılamazdı...

Her başlangıcın bir bitimi olur, 

Sitemlerime aldırma sen...

Bir kez olsun dönüp de cevaplama sen...

Bırak sitemlerimiz, kırık hasretlerimiz dağınık kalsın...

Sakın ah edip ağlama sen,

Zor işlerin adamıyım ben;

Onları da ikimiz için 

Son nefesime kadar, solumda saklarım ben...

https://youtu.be/Idl3im6ULP0?si=-2qmU6LGuITcAvQO

Uyu sen

Ne güzel yağıyor yağmur...

Sessiz ve sakin...Eski bereketli yağmurlara benziyor. 

Üstelik sokakları da içeri tıkıyor, o haşmetli sessizlik hakim.

Yaz mevsimini berbat eden  gürültüler yok.

Saat 1'e ilerliyor. 

Evlerin pencerelerinde ışıklar birer birer azalıyor. 

Pencereyi açıp yağmuru içime çekiyorum, hazır kükürt kokusu da yok...Yine de bir şeyler eksik...

Hayat yetim bir mahrumluk, mahzunluk zamanlarında...

Uzaklardaki yakınlarımız zulm altında, uzakların çığlığı yastık altında...

Uyumak, huzura uyumak için, zulmü unutmak gerekir, mümkün mü...

Burada yağmur, orada bombalar yağmakta...

Ah, insanlığımız yağmalanmakta!..

İnsanlık büyük sınavda...

Uyu sen...

Uyumanı bile özledim...

Seni çok..ölesim...

bu final bize yakışmadı

Bahar kokusu,

Kar kokusu..

Ve

Senin kokun...

Sıcacık, yumuşacık...

İpek bir örtü gibi,

Masumiyetin ve şehvetin her tonuyla ört beni...

Hayalin sarsın odamı, yatağımı yastığımı...

"Çok özlüyorum" diyen dudaklarını...

Şarkılarını, kuşlarını, çiçeklerini,

Bulutlarını, güneşlerini,

Kederlerini, sevinçlerini,

Avuçlarımda saklamak istediğim o minik ellerini...

Şiirler yazdıran  gözlerini...

"Seviyorum seni adam" deyişlerini...

Biz ne kadar az anı biriktirdik sevgili,

Böyle bir final bize hiç yakışmadı değil mi...

Kalbime mektuplar [34]

Yokuşları, virajları, aştım, bitti, hepsi geride kaldılar...

Artık nefes nefese koşmuyor, tırmanmıyorum hayatı...

Kafası demli, relaks bir adam değilim oysa...

Ne de olsa sırada büyük final var, bahsi diğer...

Sadece vitesi boşa aldım, hafif meyilli bir iniş var önümde, ara sıra frenine dokunduğum...

Artık çabalamam gereken bir şeyler, -annem dışında- yok...

Aşk mı, güzeldi, gelmeyişiyle bile!..

Mal-mülk, para çoğaltma hırsım hiç olmadı. Kendi evim bana saray...Bir de bisikletim var, severek kullandığım. Masrafsız fazla bakım istemez...

Keşkelerimle iyikilerimi çarpıştırmıyorum nicedir...

Olması ve olmaması gerekenlere itirazım da kalmadı...

Tevekküle benzer bir şey mi, bilmiyorum...

O "az insan çok huzur" dedikleri şeyin tam da merkezindeyim...

Giderken, kalbimde tek bir ukde kalacak yine de...

Kalmayınca

İnsanın,

bekleyecek bir şeyi kalmadığı zaman,

ölüm, 

kapısını çalmış demektir...

3. versiyon

"Şükrü Erbaş'ın; "Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben..."aforizmasına bugün değişik bir versiyon yapmışsınız, beğendim. Tebrikler."

*

Teşekkür ediyorum.  Aslında bir 3.versiyon da olabilir ki, asıl odur, aşk namına, bütün dünya telaşlarından geçilecek...

Tabi bu fakircik bir yudum temas edebiliyor, malum müteşairlik böyle bir şey...Erbabı döktürürdü...

*

Dursun Ali Erzincanlı'nın seslendirdiği; Ben böyle olmamalıydım şiiri bir güzel versiyon aslında...

Onun (sas) manevi huzurunda diz çökerek, boyun bükerek gözyaşlarıyla, mücrimliğimizle,

utana sıkıla, bütün düşme ve sürçmelerimize rağmen, kekeme bir lisan ile:

- Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim Efendim...

..derken o zeytin karası gözlere bir defacık erişememenin mahrumluğuyla, bir hitap gelir de solmaz, eskimez bir sevinci kuşanabilir miyiz ümidi, telaşların efendisidir...

Telaşım

Yine yüksek sesle sustuğum günlerin kontrası az daha fazla bir kopyası...

Güzel demiş şair: "Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben..."

Önceliğini afilli anlatmış. Şık duruyor. 

Demek dünyada dünya telaşı diye bir şey varmış...

Nereden bakıp, gördüğüne bağlı yüklediğin anlam farkı...

Hayatın kişilere özel versiyonları...

Kimi de sevgiliden gayrı tüm telaş sayılanlara kör ve sağırdır...Asıl telaşın yanında, güneş çıkınca görünemeyen yıldızlar misali...

Benim biricik telaşım, kaygım, çözümü olmayan matematiğim, sensin ve senden sonrası diye bir şey olmayacağı için, peşine düşülecek başka bir telaş da yok demektir...

Bu dünya çok şey öğretti bana, bir seni özlememeyi öğretemedi...

Nasıl bir aşksın

Nasıl bir aşksın sen adam..?

Kalpler aşkının işgali altında.

Eylül bakışların tutsak ediyor,

Kirpiklerin sineleri deliyor...

Dudaklarda şarkı misali adın.

Nasıl bir aşksın sen adam..?

Arzun yaktıkça bedeni 

Şefkatin sarıyor yüreği...

Değmeden parmakların tene ,

Şiirler yazdırıyor aşkla...

Nasıl bir aşksın sen adam..?

Yıldızlar kadar uzak,

Düşlerde ruha yakın.

Her mevsimi yaşattığın,

Hayatın beşinci mevsimi gibisin...

Kalbime mektuplar [33]

Ayrılıklardan yoruldun kalbim...

Bivefa dünyadır burası

Ve

Ayrılmak için bir araya geldiğimizi bilmezden geliriz, çaresiz...

Zebun olmuş, 

Zayi edilmiş, 

Buruşturulup çöpe atılmış gibi...

Üstelik,

Sitem hakkı da elinden alınmış...

Hak ettik demek ki...

Her defasında aynı düşüş ve kalkarken mırıldanışlarımız;

Geç de olsa, 

Ne yapıyoruz?

İnsanlardan daha bir uzak...

Kendi nefesimizin lisanını,

İçimizin yankılarında,

Sessizce dinliyoruz,

Kalbimin son cümlesini...