sence ben seni unutabilir miyim?

sence ben seni unutur muyum?

''kalbim'' dediğim o kalbi 

zamanlar boyu göz yaşlarıyla yeşertmiş 

çürütmemişim...

onunla aynı sancılarda,

aynı akşamlarda yakarmışım...

sence ben seni unutur muyum?

unuttuğum an benim uçurumlara düşüşümdür...

sence ben seni unutur muyum? 

bak güneş yine nesi varsa topladı gidiyor!

kuşlar çoktan yuvalarına çekildiler,

evler akşam için şenlenecek...

sonra hayalin gelecek yine karşıma, 

gece kaç kere uyuyup uyanacağım!

sensizliğe volta atacağım

bir şeylere sitemle saydıracağım!

gök yüzünde seni arayacağım!

gecede bir köpek sesine karışıp ağlayacağım!

aslında şiir diye alt alta yazmak istediğim tek cümle:

sence ben seni unutur muyum?

sence ben seni unutur muyum?

sence ben seni unutabilir miyim?

  

Bir yerlerde okunmak güzel bir duygu

 

Bir yazar için en önemli ve keyifli olan şey bilmediği bir şehirde, bilmediği avuçlar içinde zaman ayrılıp, göz nuru dökülüp, gönül dediğimiz o uçsuz bucaksız ufuk çizgisinde melodi olmaktır.

Ve okunduktan sonra, okuyanlar tarafından tavsiye edilmek hatta bu şekilde sevilen bir dosta hediye edilmektir. Bu dediklerim hiç bir maddi ölçüye sığmaz .

Kitabıma değer atfedip, sosyal hesaplarında tavsiye eden, dostlarına hediye veren herkese yine yeni yeniden sonsuz teşekkürler ediyorum.