Gittikçe yalnızlaştıran şu acımasız dünyaya cephe almış, kimselerin göremediği, görse de umursamadığı saydam, mekansız bir cisim gibi...
Kedilerin kuşların duyabildiği, insan erişimine yasaklı bir hazineye benzer benim türküm...
Gözyaşından nasibin olacak ki belki, biraz duyabilesin...