27 Ocak 2026 Salı

Gideyim artık ben



ruhumda yine o sonbahar esintisi,
kavuştuğunuz sevdikleriniz sizin olsun!

biliyorum yarım kalacak içimin beklentisi!
bana sararmış yaprakların melodisini bulun!

yarım ayrılacağım bu dünyadan!
sen bir ukde gibi kalbimde,
giderken ıslanan göz kapaklarımda...
ve dudaklarımda 
hasreti gizleyen buruk bir tebessüm...
yarıda kalmış bir film, bir kitap, bir hayat gibi!

gideyim artık ben!
bir eylül sonu gideyim,
üzerimi sarı yapraklarla örtün..!

(2020) 





Fark etmiş olmalıydınız!

Kendime boşu boşuna müteşair demedim...
Şairlik başka bir şey... 
Şiir gibi görünen şeyler, ruhumun hüzün damlacıklarından başka bir şey değildi...
O da 2025 yılına kadar sürdü.
Ondan sonra top çevirmeye başladım artık yazmıyorum, yazamıyorum...
Zaten canım da istemiyor. 
Hani şair diyordu ya "Aşk bitti, hepimiz için. Bir aşk nasıl biterse öyle bitti bu aşk da..."diye...
Yazmak da benim için bitti, bir yazmak nasıl biterse öyle bitti benim içimde..."

(*) Kelime hatası yok için / için de demedim içimde dedim. İki anlamı aynı anda kullandım.