azad ediyorum seni...

Azad ediyorum seni, 

Kalbimde uyutarak,

Kendimi unutturarak,

Adını anmadan,

Yasını tutmadan,

Resimlerine fısıldamadan,

Gözyaşlarımı akıtmadan,

Azad ediyorum seni...

Sevin artık göklerdeki doğan misali

Yeryüzünü gezen rüzgârlar gibi,

Unutulmuşluğun kayıtsızlığı,

Yeni açan güneş kadar, özgürsün...

Zaten sen de anlamıştın, 

Biliyordun ilk başından olmazdı benimle...

Ah meleğim,

Benimle ben bile olamazken, aldırma!

Ardına bir kez bile bakma,

Sitem edip, darılma.

Azad ediyorum işte seni...

Azad ediyorum,

Bayramın mübarek olsun...

İşte ilk sebep bu!

Biraz aslan burcu, biraz ses rengi ama hepsinden önce yapmacık değilim, şiiri okurken gereksiz abanmam, aslında farklı varyantlarla okuyabiliyorum da buraya yansıtmıyorum, fazla tiyatral olur. 

Bir de şiir öyle telefona acemi işi okunmaz. Mini studyon olur, okurken kulaklığından da duyarsın ve aslında kayıt ve fon müzik için bir asistanın olur, sen sadece şiire odaklanırsın. 

Ne diyordum, kanalımdaki seslendirdiklerimi niçin kapattım? 

Yukarıdaki mailde cevabı...Eski bir radyo programcısı olarak bunu çok duydum. En iyisi ricat dedim. İltifatlar şımartmaz, teşekkür eder, unuturum da dinleyenler hemen unutmuyor.

[Kadın aşk diyor, adam stüdyo diyor. 😅]

Bir sesli şiirim daha var taslaklarda, [onu da silerim dermişim] 😌 nasipse yakında dinlersiniz...

İyi kal iyilikleri azalmış dünya...