Mesela bir mürşide bağlanacak insanlara şöyle tavsiye edilirmiş; bağlanmadan önce istediğin kadar dene/ele, sor/soruştur incele, nihayet kalbin mutmain olduysa, bağlandıktan sonra artık sorular yani bu saydıklarımız biter...Ondan sonra teslimiyet vardır, sıdk ile teslimiyet olmazsa zaten talebe yol alamaz. Mesela Aziz Mahmud Hüdayi hazretleri kuddise sirruh, Üftade hazretlerine kuddise sirruhu talebeliğinin 3.yılında eğitimini (seyrü sülük) tamamlamış ve icazetini almıştır.
Şemsi Tebrizi hazretlerinin (ks) şarap testisiyle Mevlana hazretlerini denemesi gibi. Kime teslim olacağın, inanacağın çok önemli.
Günlük hayat, sosyal çevremiz ya da yakın tarih bilgileri her zaman temkin süzgecinden teyid edilerek geçmek durumunda. Bunun için de kendimizi doğru, sahih bilgilerle donatmalı, emin bir altyapıya sahip olmamız gerekir. Yoksa prof ünvanlı ne kara cahiller, üstat diye eli öpülen zındıklar, liderler gördük. Malum, insan din, maneviyat üzerinden çok kolay avlanabilen, bu alanlarda her zaman istismara açık bir varlık.
Kafa konforumuzu bozmak istemezsek, hakikatin şahitleri olamayacağımız gibi, bu bizi önce Allah katında, sonra tarih ve insanlar önünde vebal ve hesaptan kurtaramayacaktır!
İşbu mutluluk, geçici dünya mutluluğu olup pek ucuz ve bayağı olana razı olmaktır. Felix culpa derler, mesut suç!
Aşka gelince...
Benim aşkım kör olmadı, bilakis yarını, seneler sonrasını göre göre yaşandı.
Kaybetme korkusuna gelince...
Aslında benim bu korkum yalnızca ahiretle ilgilidir.
Allah korusun imanı, sahih itikadı kaybetmek...asıl korku buradadır, yani Allah'ın rızasını kaybetme korkusu...
Kalanı sonuçta aşık da olsak o da bizim gibi bir kul... Kavuşsak da sonu mutlak ayrılık değil mi?
Herkes birbirinden, hatta insan kendi bedeninden ayrılacak. Bir ömür gözün gibi baktığın, aynalardan kıskandığın güzel yüzünü terkedeceksin. Toprağa vereceksin, aslına karışacak. Ta diriliş günü ruhun ona tekrar kavuşana kadar. Nereye baksak ayrılık, her bir köşeden veda melodileri.
Allah dışındaki kayıplar gelip geçici ve bu dünya hayatına aittir. İnsan bu hakikati ne kadar erken kavrarsa o kadar çabuk aydınlanır.
Evet doğru tespit; "görünmeyene rezerve kalbim, o yüzden yalnızlığı koymuş oraya başka parça uymuyor doldurmuyor…" İnşallah kalan ömrüme başka parça uymadan kendimin tamiriyle kalan ömrümü tamamlarım.
Çok kıymetli bir mektuptu, burada hatıra olsun dedim, çok teşekkür ediyorum.
