sessizlik [6]

Ne zaman sesin sessizliğimde yankılanmasa, korkular sarar dört bir yanımı...

Ne zaman sesin, sessizliğe karışsa, çocuk ruhum dudaklarını bükerek sırılsıklam olur...

Ne zaman sesin sesime dokunmasa, yetim bir kaybolmuşlukla, şarkılara düşerim...

Sessizliğimin, kimsesizliğimin sesinden beslendiğini bil ve sakın beni mahrum etme..!

anladım ki

Bilmediğim dilden şarkılar dinlemeyi de severim. 

Bilmediğim şehirler,

Bilmediğim insanlar gibi belki...

Mânâları kendimce yükler, 

İyi niyetli cümleler,

Uçurup götüren melodilerle,

Kaybedilmişlere bir çentik daha atarım..!

Bilmediğim dilden şarkılar gibi hep acemisiydim hayatın...

Anladım ki büyüyemeden ineceğim sahneden..!