Anonim imiş ama derin. Hissiyatımıza sözcü...
İnsan, yaşadıklarıyla, bir yerden sonra, s/olgun ruhu ile bir çok şeye karşı böyle oluyor...
Vazonun, yani elde kalanların eski önemi kalmıyor. Ruh solunca, yaşama sevinci kaybolunca, dünya senin olsa neye yarar...
Farklı açılardan ve uzunca bir yazı çıkardı da, malum ruh solgun ve yorgun olunca, uzun uzun yazmanın da bir önemi kalmıyor...
