Sanki vefasızlık, sanki unutulmuşluk kuyusuna düşmüş gibi, sanki o kuyunun suyundan içmiş gibi...
Sanki hafızamızın bizimle ilgili bölümü silinmiş gibi...
İhtimali bile...
Sonra, sıra ölümleri bildiren selalara gelecek...
O zaman hafızamızdan silinenlerin kalbimizde sancıdığını farkedeceğiz...
O zaman bazı şeyleri unutmanın, imkânsızlığını kabullenecek ve hiç bir şey olmamış gibi, kendi hayatlarımıza devam edeceğiz.
Yani sen devam edeceksin.
Bu taraflarda yalnızca oksijen denen maddenin içinde gün savıyorum ama aldırma buna da alıştım...
