Belki de çok sevdik Rüveyda!..
Finale doğru giderken
Şu belki'nin altını dolduralım kısaca:
Sevdik ama frekanslarımız farklıydı...
Farklı frekanslarda, farklı buudlarda sevdik...
Sende sanki realizmden renkler fazlaca idi...
O yüzden, bir yerden sonra hikâyenin sürrealisti bu melankolik Murat Mesut oldu...
Bu durum da haliyle sonsuza dek sürecek vedalaşmayı davet etti...
Sen, bu dünya imtihanında karşıma çıkan en güzel soruların, en güzeliydin Rüveyda...
İyi ki gerçeğinle tanışmadım!
Zaten hiç bir kadın yazarak yaşadığım Rüveyda olamazdı...
Ve iyi ki kavuşmadık...
Uzakların hasret yüklü sevgisiyle,
Bahtın açık olsun Rüveyda...
(*) Bunu Rüveyda'ya Mektuplar etiketine alacağım. Kitabımı okuyanlar sonu merak ediyorlar, gerçi tahminleri doğru, kavuşma nasıl olsun, ortada Rüveyda diye bir kadın yok ki...
